تینا مزدکی_برخی مکانها فقط یک حصار ساده دور خود میکشند. اما این مکانها، یک حصار، تهدید قانونی و در حداقل یک مورد، چند هزار مار سمی را به کار گرفتهاند. در نقاط مختلف جهان، مکانهایی وجود دارند که جهان توافق کرده است تا ورود به آنها ممنوع باشد. در ادامه با این مکانها و دلایلی که چرا نمیتوانید به آنها وارد شوید، آشنا میشوید.
۱. جزیره مارها - برزیل
ما انسانها تمایل داریم خود را در راس هرم شکارچیان و تافتهای جدابافته بدانیم که با سختترین شرایط از بیابانها و کوهها گرفته تا اعماق دریاها سازگار شدهایم؛ اما جزیره «ایلهاداکیمادا گراندی» با مساحت ۱۰۶ هکتار در سواحل برزیل، صخرهای است که ما انسانها توافق کردهایم آن را به حال خود رها کنیم. دلیل این امر، وجود افعی سرنیزهای طلایی است؛ نوعی افعی که در هیچ کجای دیگر زمین یافت نمیشود. تخمین زده میشود که این جزیره بین ۲ تا ۴ هزار حلقه از این مارهای گزنده را در خود جای داده باشد. این رقم بسیار کمتر از ادعاهای افسانههای هولناک محلی است، اما همین تعداد کافی است تا نیروی دریایی برزیل از ورود همه به آن جلوگیری کند؛ این اقدام تا حدی برای محافظت از ما در برابر مارها و تا حدی برای محافظت از مارها در برابر ماست.
این افعیها تقریباً ۱۱ هزار سال پیش، زمانی که بالا آمدن سطح آب دریاها این جزیره را از سرزمین اصلی جدا کرد و نیاکان آنها را با پرندگان مهاجر و فضای محدود تنها گذاشت، در اینجا گرفتار شدند. با وجود تمام وحشتی که این مکان ایجاد میکند، حتی یک مورد مستند از مرگ انسان توسط افعی سرنیزهای طلایی ثبت نشده است، عمدتاً به این دلیل که کمتر کسی مایل است برای فهمیدن این موضوع به آنجا برود.
داستانهای تلخ محلی درباره یک ماهیگیر موزچین و یک نگهبان فانوس دریایی بختبرگشته، چیزی جز افسانه نیستند. آنچه واقعیت دارد، این قانون سختگیرانه است که برای برداشتن حتی یک قدم در ساحل آن، به مجوز نیروی دریایی و حضور یک پزشک آمادهبهخدمت نیاز دارید.
۲. جزیره پوولیا - ایتالیا
کشور ایتالیا کمبود جزایر زیبا ندارد، اما «پوولیا» که در جنوب ونیز قرار دارد، قطعاً از آن جزایری نیست که تصویرش روی کارتپستالها چاپ شود. برای قرنها، این مکان جایی بود که ونیز بیماران مبتلا به طاعون را به آنجا میفرستاد؛ یک ایستگاه قرنطینه که مبتلایان به آنجا منتقل میشدند تا دوره بیماری را سپری کنند، که البته این کار بیشتر به معنای انتظار برای مرگ بود. گودالهای مرگ دستهجمعی طاعون در این جزیره کاملاً واقعی هستند، اگرچه این ادعای رایج که خاک جزیره تا نصف از خاکستر انسان تشکیل شده، از آن دست آمارهایی است که با هر بار بازگو شدن، پیازداغش زیادتر میشود.
بعدها در سال ۱۹۲۲، شخصی به این جزیره که پر از گورهای دستهجمعی بود نگاه کرد و تصمیم گرفت که آنجا محل مناسبی برای ساخت یک تیمارستان روانی است؛ این آسایشگاه تا سال ۱۹۶۸ فعال بود. گفته میشود که مدیر تیمارستان روی بیماران آزمایشهای وحشتناکی انجام میداده تا اینکه ارواح او را مجبور به پرش از برج ناقوس کردند، اما این دقیقاً یک افسانه است، با این حال همین داستانها تاثیر شگفتانگیزی روی شهرت منفی جزیره گذاشتهاند. امروزه هیچکس اجازه ورود به این ساحل را ندارد، به طور رسمی به این دلیل که ویرانههای آن پتانسیل بالایی برای ایجاد حوادث دارند.
۳. جزیره سنتینل شمالی - هند
برای حدود ۶۰ هزار سال، قبیله سنتینلی در جزیره سنتینل شمالی زندگی کردهاند و هیچ تمایلی به ارتباط با بقیه جهان نداشتهاند. این جزیره در خلیج بنگال واقع شده و حدود ۲۳ مایل مربع جنگل محصور در صخرههای مرجانی است که در فاصله تقریبی ۳۰ کیلومتری جزایر بزرگتر آندامان قرار دارد. دولت هند رفتوآمد در محدوده پنج مایل دریایی این جزیره را غیرقانونی اعلام کرده است.
این قانون بیشتر برای منافع خود قبیله است تا دیگران؛ زیرا سنتینلیها هیچگونه مصونیتی در برابر بیماریهای بیرونی ندارند و در برخورد با بازدیدکنندگان بسیار تندخو هستند. فرماندار بریتانیایی که در سال ۱۸۸۰ چند تن از آنها را ربود، این موضوع را فهمید. همینطور مبلغ مذهبی آمریکایی که در سال ۲۰۱۸ با قایق به ساحل رفت و دیگر هرگز برنگشت. بخش واقعاً شگفتانگیز ماجرا این است که مردم هنوز هم دست از تلاش برنمیدارند! در سال ۲۰۲۵، یک گردشگر به اندازه جا گذاشتن یک قوطی دایتکوک و چند نارگیل در ساحل پیاده شد و بلافاصله توسط آنها گرفته شد. پیام سنتینلیها برای قرنها واضح بوده است، اما به نظر میرسد این پیام هنوز برای برخی جا نیفتاده است.
۴. خزانه جهانی بذر اسوالبارد - نروژ
بیشتر موارد موجود در این لیست به این دلیل ممنوع هستند که خطرناک یا طلسمشده به نظر میرسند. اما خزانه جهانی بذر اسوالبارد به این دلیل ممنوع است که کار بسیار مهمی برای همه ما انجام میدهد. این انبار که در دل کوهی در یک مجمعالجزایر نروژی، بسیار بالاتر از مدار قطب شمال دفن شده و به «خزانه آخرالزمان» معروف است، در واقع یک نسخه پشتیبان برای منابع غذایی سیاره زمین است. این خزانه بذرها را از سراسر جهان نگهداری میکند تا در صورت نابودی محصولات بر اثر جنگ، بلایای طبیعی یا بیتوجهی عمومی انسانها، بازماندگان بتوانند از آنها استفاده کنند.
این مرکز در سال ۲۰۰۸ افتتاح شد و تا کنون یکبار به طور جدی مورد استفاده قرار گرفته است؛ زمانی که جنگ داخلی در سوریه یک مرکز تحقیقاتی را مجبور به خروج از حلب کرد، آن مرکز بذرهایی را که در اینجا ذخیره کرده بود برداشت نمود. نکته هوشمندانه این انبار در بوروکراسی و قوانین اداری آن است؛ ارائهدهندگان بذرها، مالکیت معنوی و واقعی بذرهای خود را حفظ میکنند (درست مانند صندوق امانات بانک)، بنابراین هیچ انتقال پیچیدهای در خصوص «منابع ژنتیکی» رخ نمیدهد و قوانین بینالمللی دستوپاگیر ایجاد نمیشود. این یک برنامه نادر برای آخرالزمان است که حتی کاغذبازیهای اداری را هم پیشبینی کرده است.
۵. منطقه ۵۱ (Area ۵۱) - ایالات متحده
هیچ لیستی از مکانهای ممنوعه بدون منطقهای که خودش به یک جاذبه و سوژه طنز اینترنتی تبدیل شده، کامل نیست. منطقه ۵۱، بخشی از بیابان نوادا، یک پایگاه واقعی نیروی هوایی ارتش آمریکاست که ارتش برای دههها هواپیماهای آزمایشی خود را در آن تست کرده است؛ هواپیماهایی که احتمالاً دلیل بخش زیادی از رویتهای بشقاب پرنده (UFO) در آن نزدیکی را توضیح میدهند.
برای سالها، دولت آمریکا حتی وجود این پایگاه را تایید نمیکرد؛ این روند در سال ۲۰۱۳ تغییر کرد، زمانی که یک درخواست مبتنی بر قانون آزادی اطلاعات (FOIA) باعث افشای اسنادی شد که وجود این پایگاه را که از دهه ۱۹۵۰ کتمان میشد، تایید کرد. رازداری پیرامون این منطقه، کل جذابیت آن است. در سال ۲۰۱۹، در نتیجه یک ترند طنز در فیسبوک که پیشنهاد میداد همه به پایگاه هجوم ببرند تا فضاییها را آزاد کنند، حدود دو میلیون نفر گزینه «شرکت میکنم» را کلیک کردند. وقتی روز موعود در سپتامبر همان سال فرا رسید، حدود ۱۵۰ نفر خود را به دروازهها رساندند، دقیقاً یک نفر تلاش کرد قدم به داخل بگذارد (که با یک تذکر جدی و قاطع روبرو شد) و چند بازداشت معدود هم بیشتر به دلایلی مثل ادرار در ملاء عام رخ داد. بنابراین از آنجایی که کسی نتوانست به آن وارد شود فضاییها هم، اگر وجود داشته باشند، سر جای خود باقی ماندند.
منبع: worldatlas
۵۸۳۲۳
نظر شما