الهه جعفرزاده: محمدمهدی سیدناصری، حقوقدان و پژوهشگر حقوق کودک، معتقد است معنای این رفتار برای یک کودک فراتر از نصب یک نرمافزار است. او به خبرآنلاین میگوید: «در نگاه اول ممکن است برخی بگویند «فیلترشکن فقط یک ابزار است»؛ اما برای یک کودک، فیلترشکن صرفاً یک نرمافزار نیست؛ نخستین تجربه عبور از یک محدودیت است.»
به گفته سیدناصری، کودک هنوز توانایی کامل تحلیل پیامدهای رفتارش را ندارد و ممکن است نداند امنیت سایبری، داده شخصی، بدافزار یا سوءاستفاده دیجیتال چیست. «او تنها یاد میگیرد که برای رسیدن به هدف، باید محدودیت را دور بزند.»
متن کامل این گفتوگو را با عنوان ««ویپیان» اولین معلم دیجیتال کودکان؟/ «۲۳ درصد کودکان ایرانی فیلترشکن دارند»؛ آماری که نباید عادی تلقی شود» در خبرآنلاین بخوانید.
از نگاه این پژوهشگر، همین نقطه میتواند آغاز تغییری در فرایند جامعهپذیری باشد؛ چرا که نسلی در حال رشد است که ممکن است نخستین تجربه حضورش در اینترنت با نصب فیلترشکن آغاز شود. او تأکید میکند: «این صرفاً یک رفتار تکنولوژیک نیست؛ یک تجربه تربیتی است و آثار تربیتی آن ممکن است بسیار ماندگارتر از خود استفاده از اینترنت باشد.»
سیدناصری معتقد است مسئله به همینجا ختم نمیشود. کودکی که با فیلترشکن وارد فضای آنلاین میشود، ممکن است از سازوکارهای حفاظتی متناسب با سن خود فاصله بگیرد. به گفته او، در چنین شرایطی کودک «تنها نیست؛ بلکه بیدفاع است.»
از همین منظر، آمار ۲۳ درصدی استفاده کودکان و نوجوانان از فیلترشکن، از نگاه این حقوقدان دیگر فقط یک شاخص فناورانه نیست؛ بلکه نشانه مسئلهای «عمیق تربیتی، اجتماعی، حقوقی و حتی تمدنی» است.
۴۷۲۳۲
نظر شما