به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، اتریش در خانهای که آدولف هیتلر در شهر براوناو آم این متولد شده بود، یک کلانتری افتتاح کرده است.
این اقدام پس از سالها بحث و اختلافنظر درباره چگونگی استفاده از این مهمانخانه قدیمیِ متعلق به قرن هفدهم انجام شد؛ ساختمانی که آدولف هیتلر، دیکتاتور نازی، در آوریل ۱۸۸۹ در آن به دنیا آمد.
اکنون این ساختمان به طور اساسی بازسازی شده و نمای آن نیز تغییر کرده است، اما برای مقامهای اتریشی دردسر بزرگی ایجاد کرده بود؛ زیرا آنها میخواستند از تبدیل شدنش به زیارتگاهی برای نئونازیها جلوگیری کنند.
هیتلر تنها چند هفته در نشانی «سالزبورگر فورشتات ۱۵» زندگی کرد و پس از آن خانوادهاش به خانهای دیگر در براوناو نقل مکان کردند. آنها زمانی که هیتلر سه ساله بود، برای همیشه شهر را ترک کردند.
هیتلر در سال ۱۹۳۸، پس از الحاق اتریش به آلمان نازی، هنگام سفر به وین برای مدتی کوتاه دوباره به براوناو بازگشت.
مراسم افتتاح این کلانتری با حضور گرِهارد کارنر، وزیر کشور اتریش، و دیگر مقامهای محلی برگزار شد. در این مراسم، نوازندگان پلیس با توبا و دیگر سازهای بادی برنجی موسیقی اجرا کردند.
کارنر گفت اتریش در برابر «میراث هولناک» گذشته خود «مسئولیتپذیری» نشان میدهد. او افزود که تصمیمگیری درباره سرنوشت این ساختمان آسان نبوده، اما به باور او، افتتاح کلانتری «فصلی جدید» برای آن رقم زده است.
او گفت: «این خانه اکنون به مکانی برای دموکراسی، حاکمیت قانون، امنیت، آزادی و کرامت انسانی تبدیل خواهد شد.»
سپس یک روحانی کاتولیکِ وابسته به پلیس، دو صلیب را که قرار است در کلانتری جدید نصب شوند، تبرک کرد.
وزارت کشور اتریش چندین دهه این ساختمان را از مالک پیشین آن، زنی محلی به نام گرلینده پومر، اجاره کرده بود. دولت اجارهبهای قابلتوجهی به او میپرداخت تا مانع استفاده از خانه بهعنوان محلی برای گردشگری راست افراطی شود.
و نمای آن اکنون بسیار متفاوت به نظر میرسد.
این ساختمان سالها در اختیار یک مؤسسه خیریه محلی بود و به عنوان مرکز روزانه و کارگاه برای افراد دارای نیازهای ویژه استفاده میشد. اما در سال ۲۰۱۱، زمانی که پومر مانع انجام تعمیرات و بازسازی شد، این مؤسسه مجبور شد ساختمان را ترک کند.
پومر همچنین بارها از فروش ملک به دولت خودداری کرد.
خانه چند سال خالی ماند و مقامهای دولتی و پومر بر سر شرایط و مفاد قرارداد با یکدیگر اختلاف داشتند.
در سال ۲۰۱۶، پارلمان اتریش قانونی تصویب کرد که به دولت اجازه میداد خانه را از پومر مصادره کند. دولت در ازای آن ۸۱۲ هزار یورو، معادل ۶۹۰ هزار پوند، غرامت پرداخت کرد. پومر بعدها از دولت شکایت کرد و مدعی شد مبلغ پرداختشده کمتر از میزان واقعی بوده است، اما در دادگاه شکست خورد.
در آن زمان، ولفگانگ سوبوتکا، وزیر کشور اتریش، گفته بود ساختمان باید تخریب و بنایی جدید در محل آن ساخته شود. این پیشنهاد یادآور پیشنهاد پیشین یک نماینده پارلمان روسیه بود که گفته بود میخواهد خانه را بخرد و آن را منفجر کند.
اما این پیشنهاد با موجی از انتقاد روبهرو شد؛ بسیاری میگفتند تخریب خانه بهمنزله انکار گذشته نازی اتریش خواهد بود.
در سال ۲۰۱۹، دولت اعلام کرد قصد دارد این ساختمان را به کلانتری تبدیل کند و برای طراحی آن، مسابقهای معماری در سراسر اتحادیه اروپا برگزار کرد.
برای بازسازی این ساختمان قدیمیِ زردرنگ میلیونها یورو هزینه شد و اکنون ظاهر آن با گذشته تفاوت زیادی دارد.
ساختمان اکنون، چه در داخل و چه در خارج، به رنگ سفید درآمده و فضای داخلی آن پر از کارهای چوبی براق از جنس بلوط است. راهپله قدیمی و مارپیچ و تالار ورودی قوسدار آن حفظ شدهاند.
این بنا با زمانی که مؤسسه خیریه «لبنسهیلفه» در یکی از اتاقهای جلویی آن مغازهای کوچک اداره میکرد، تفاوت زیادی دارد؛ زمانی که من نزدیک به ۲۰ سال پیش آخرین بار وارد آن شدم.
لودویگ هایزه، بازرس ارشد پلیس، گفت از اینکه در چنین «ساختمان بزرگ و مدرنی» کار میکند، خوشحال است. او گفت: «فضای بیشتری داریم، اما در غیر این صورت، اینجا مانند هر کلانتری دیگری در اتریش است.»
بااینحال، همه از تصمیم برای افتتاح کلانتری در این مکان خوشحال نیستند و برخی معتقدند این اقدام پیام نادرستی ارسال میکند.
برخی میخواستند این خانه به مرکزی برای پذیرش مسئولیت تاریخی تبدیل شود؛ مرکزی که با گذشته نازی اتریش روبهرو شود. افراد دیگری، مانند فلوریان کوتانکو، تاریخنگار محلی، میگویند ترجیح میدادند مؤسسه خیریه «لبنسهیلفه» به این ساختمان بازگردد.
کوتانکو به بیبیسی گفت: «اما حتی این مؤسسه خیریه نیز نمیخواست بازگردد، چون تصور میکردند از آن بهعنوان پوششی برای یک بحث سیاسی استفاده خواهد شد. بنابراین دولت مجبور شد راه دیگری انتخاب کند.»
هیچ تابلویی درباره تاریخچه این خانه روی ساختمان نصب نشده است. همچنین دوربینهای امنیتی در بنا وجود دارد تا فعالیتهای احتمالی زائران نئونازی را ثبت کند.
تنها چیزی که این ساختمان را به هیتلر مرتبط میکند، سنگی است که در خیابان بیرون آن قرار دارد و در سال ۱۹۸۹ نصب شده است.
روی سنگ نوشته شده است: «دیگر هرگز فاشیسم؛ به یاد میلیونها کشته.»
این سنگ از اردوگاه کار اجباری سابق ماوتهاوزن در نزدیکی این محل آورده شده است.
نام هیتلر روی سنگ نیامده است. بااینحال، فلوریان کوتانکو معتقد است تاریخ این مکان هرگز از میان نخواهد رفت، حتی اگر شمار نئونازیهایی که از آن بازدید میکنند کمتر شود.
او گفت: «باید با این موضوع روبهرو شد و همه ما تلاش میکنیم به شکلی آشکار و درست با آن برخورد کنیم. مسئله افتخار کردن نیست؛ مسئله این است که با این واقعیت روبهرو شویم.»
منبع: bbc.com
۲۵۹
نظر شما