به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، از شامگاه دوشنبه ۲۹ تیر ۱۴۰۵ که خبر از دسترس خارج شدن ناگهانی سایت و اپلیکیشن «فوتبال ۳۶۰» رسانهای شد، موجی از ابهامات درباره دلایل این تصمیم و مرجع صادرکننده آن فضای رسانهای را فراگرفت. در همین راستا، کامبیز نوروزی، حقوقدان و کارشناس رسانه، در گفتوگو با خبرآنلاین با ابراز شگفتی از پنهانکاریهای صورتگرفته، تاکید کرد که نامشخص بودن شاکی و مرجع دستور، فرضیه «کودتای گروههای فشار» و اقدامات غیرقانونی را قویتر از هر زمان دیگری کرده است.
انتشار این مصاحبه، با واکنش شدید و داغ مخاطبان خبرآنلاین همراه شد و بخش نظرات را به میدان جنگ موافقان و مخالفان عادل فردوسیپور و ساختارهای قانونی تبدیل کرد. تحلیل کامنتها نشان میدهد که جامعه به سه جبهه متضاد تقسیم شده است؛ گروهی توقیف بدون حکم را تکرار سناریوهای قانونشکنی میدانند، دستهای دیگر فردوسیپور را به حاشیهسازی و بازی در زمین دشمن متهم میکنند و بخشی نیز کل این جنجال را بازی رسانهای برای انحراف افکار عمومی از بحرانهای اقتصادی قلمداد میکنند.
خشم از رفتارهای خودسرانه؛ شجاعت داشته باشید و گردن بگیرید!
بخش زیادی از مخاطبان با حمایت از مواضع حقوقی مطرحشده در مصاحبه، بر این باورند که مسئله اصلی نه شخص فردوسیپور، بلکه ظهور رفتارهای فراقانونی و عدم شفافیت مسئولان است. آنها تاکید دارند که اتخاذ تصمیمات پنهانی و بیشناسنامه، ضربه مهلکی به اعتماد عمومی میزند.
کاربری با اشاره به رفتارهای غیرشفاف نوشت: «سلام و احترام. چرا باید همچنان گروههای فشار با اعمال نابخردانه خود، هم قانون را و هم جامعه مخاطب را به سخره بگیرند؟»
کاربری با اشاره به لزوم مسئولیتپذیری مسئولان و نهادها نوشت: «دوستانی که به این مطلب انتقاد میکنند متوجه اصل مطلب نشدهاند. موضوع فردوسیپور یا برنامهاش یا فوتبال و تیم ملی نیست، اساسا اینها اهمیتی ندارند. مسئله اصلی این است که عدهای مثل دزد شبرو کاری کردهاند ولی جرات گردن گرفتنش را هم ندارند. باید با شجاعت اعلام کنند که کدام مسئول و به استناد کدام قانون این کار را انجام داده است. همین را حسن روحانی هم گفته بود که منتقدان با شناسنامه انتقاد کنند. رسول خادم هم این را گفته بود که اگر قرار است مقابل رژیم صهیونیستی بازی نکنیم باید تبعاتش را هم بپذیریم و مردانه به میان تشک آمده و بیانیه سیاسی این موضوع را بخوانیم، نه اینکه به کشتیگیر خودمان بگوییم عمدا بباز. یعنی آن مسئولی که میخواهد تیم رژیم صهیونیستی را تحریم کند خودش بیاید و گردن بگیرد، نه اینکه گردن کشتیگیر بینوا بیندازد. اگر کسی منتقد مذاکره است شجاعت داشته باشد و از مراجع قضائی اقدام کند.»
کاربری با اشاره به خطرات ایجاد رفتارهای نامشخص انتظامی و امنیتی نوشت: «در اینطور مواقعی که به یکدفعه یک برنامه معروف پرطرفدار مردمی در کسری از ثانیه گم میشود، پس بانکها هم میشود در کسری از ثانیه حدود دو ماه گم شوند. حتی میتواند در کسری از ثانیه حسابهای خیلی بزرگ مثل رؤسای بلندمرتبه و حساس هم گم بشود. پس اول برکناری رئیس صدا و سیما و معاونش و مسئول بخش آیتی، و دوم با محاکمه این سه نفر دستوردهنده اصلی و شفاهی را پیدا کرد. ممکن است فردی خطرناک پشت این قضیه باشد و یکهو پستهای حساس اینجا غیب شوند و در اسرائیل ظاهر شوند و طرف هم آنور دنیا کنار خاوریها دیده شود. پس جدی گرفته شود. ممنون.»
کاربری با اشاره به نفوذ و قدرت جریانات خاص در ساختارها نوشت: «گروه فشار را فرض کنیم مثلا ثابتی یا هر کس دیگر. آیا این موجود توانایی بستن سایت را دارد؟ یا این موجود در وزارت اطلاعات یا وزارت فناوری یا قوه قضاییه یا سپاه عامل یا آمر داشته باشد؟ مردم که از نیروهای فشار متنفرند؛ یعنی میشود مردم از صاحبان این نهادها متنفر باشند؟ این نیروهای وحدتشکن جنگطلب شبها در خیابان تخم نفاق میپاشند، اینکه معلوم نیست پشت پرده چه خبر است توجیه ندارد. داستان عادل برمیگردد به زمانی که ۹۰ تعطیل شد. کدام نیروی فشار؟ همهاش کشک است. کی ۹۰ را تعطیل کرد؟ همون امروز دارد همین کار را تکرار میکند. همه هم میدانند، به تمامی نگاه کنند.»
حمله تند به مجری محبوب؛ فردوسیپور ابزار دست دشمن است، محاکمهاش کنید!
در نقطه مقابل، طیف دیگری از کاربران با هجوم به عملکرد عادل فردوسیپور، او را متهم کردند که از تریبون ورزشی برای اهداف سیاسی، دوقطبیسازی و تخریب چهرههای ملی استفاده کرده است. از نگاه این گروه، برخوردهای قانونی و امنیتی با برنامه او کاملاً مشروع و حتی دیرهنگام بوده است.
کاربری با اشاره به موضعگیریهای سیاسی فردوسیپور نوشت: «من عاشق فردوسیپور بودم ولی باید صادق بود. اوایل خیلی ریز و مجلسی میزد ولی این آخرهایی خیلی علنی ولی با کوچه علی چپ جلو میرفت. در کامنتهای خبرش انواع فحش و حرف به همه و شاهدوستی بود، ولی وقتی چند بار من پیام گذاشتم با اینکه نه تند بود و نه زشت تایید نمیکردند. اینهایش به کنار، میگوییم اصلا ضد حکومت و شاهدوست و هر چی، عیبی ندارد، از فوتبالی لذت ببریم؛ ولی آن را هم کرده بود پر از بغض. بعد بازی بلژیک فقط میگفت ترکیب بلژیک بد بوده یا ضعیف شده یا هر چیزی که بفهماند ایران خوب نبوده. چندین بار گفت ضعیفترین تیم جام جهانی، در صورتی که وقتی بلژیک ۴ تا به آمریکا زد و مصر تا یک قدمی بردن آرژانتین رفت نگفت بابا گروهمان آنقدر هم ضعیف نبود. یا در مصاحبه با فغانی، غیر مصاحبهاش که اصلا به نظر من ایراد ندارد، ولی تویش دوباره تکههای سیاسی داشت، یا با زدن خبرنگار جنوب آقای اژدهایی. به نظرم باید بگذارند فردوسیپور در نهایت کار کند چون این دفعه با کینه بیشتری برمیگردد.»
کاربری با اشاره به نقش رسانهها در ایجاد فضای دوقطبی نوشت: «آقای فردوسیپور با ایجاد دوگانگی و دوقطبیسازی در جامعه باعث اختلاف و جدایی افراد جامعه از همدیگر شده است و آنچه که دشمن میخواهد از طریق سایت ایشان اجرا میشود. بعد با افرادی که تا بحال با رفتار خود و با گفتار خود در مقابل نظام جمهوری اسلامی ایستادهاند مصاحبه میکند. سایت او در فضای جمهوری اسلامی فعالیت میکند ولی ابزاری برای سوءاستفاده دشمن ایجاد شده است. اگر در آمریکا یا سایر کشورهایی بود که با کوچکترین نظر درباره استراتژی و اهداف و قانون کشور افراد را از مقام و منصب عزل میکنند و حتی آنها را از فعالیتهای اجتماعی محروم میکنند، با آنها هم برخورد میشد.»
کاربری با اشاره به عملکرد رسانهای فردوسیپور نوشت: «مرجع صدور رای مردم ایران هستند. این آقای فردوسیپور به چه حقی آقای فغانی را که به ملت مظلوم ایران توهین و اهانت کرد به برنامه دعوت کرد؟ فغانی با آن اهانتش به مردم در حد ترامپ و نتانیاهو است. و به استناد دیگر گزارشاتش که کلاً رنگ و بوی دوبهمزنی دارد. خداوند ناظر بر اعمال بندگانش هست. خیلیها الان شدهاند کاسه داغتر از آش برای عادل. این عادل اگر با ملت هست، باید در این شرایط ظلمی که در حق هموطنانش شده، آیا شما یکبار شنیدهاید که ظالمین را محکوم کند؟ بالاخره هر کس صاحب تریبون هست اگر مملکتش را دوست دارد، اگر در برخی مسائل هم ناراضی باشد، در این شرایط باید علیه دشمن ستمگر جبهه بگیرد. آنموقع است که ملت هم دوستش دارند.»
کاربری با اشاره به حمایت خود از توقیف این پایگاه خبری نوشت: «شاکی منم! من یکی از شاکیها هستم. فردوسیپور خبرنگار جنوب آقای اژدهایی را مسخره میکند یا کارشناسان نظامی را. مگر این کارش فوتبال نیست؟ اگر به فکر مملکت است چرا درباره بچههای میناب ساکت شد ولی وقتی سطلنت طلبها درباره سربازهای سیستان شروع به گزافهگویی کردند این هم حمایت کرد؟»
کاربری با اشاره به لزوم برخورد قانونی با حواشی رسانهای نوشت: «یارو علنا در حال بههم ریختن جامعه فوتبالی و افکار عمومی جامعه هست، باید دستگیر و محاکمه بشود. حالا یکسری رسانههای مزدبگیر به خاطر قطع برنامه اینترنتی یارو یقه پاره میکنند. داستان این یارو آدم را یاد یکی از تمثیلهای کهن ایرانی میاندازد: خدا نکند که گدا معتبر شود / گر معتبر شود ز خدا بیخبر شود.»
کاربری با اشاره به همراهی نکردن با مواضع رسمی نوشت: «تا الان هم خیلی بهش لطف شده بود فیلترش نکرده بودند. جایش کنار دست آن مزدک میرزایی هست.»
بازی رسانهای برای انحراف ذهن مردم؛ توقیف «فوتبال ۳۶۰» شوئی برای پوشش گرانیهاست!
در این میان، صریحترین واکنشها متعلق به دستهای از مخاطبان است که معتقدند بزرگنمایی پرونده فردوسیپور، پروژهای هدفمند برای حاشیهسازی و انحراف افکار عمومی از بحرانهای عمیق اقتصادی، ناترازیهای مالی و مذاکرات سیاسی جاری در کشور است.
کاربری با اشاره به لزوم توجه به اولویتهای اقتصادی و اجتماعی کشور نوشت: «سلام. فکر نمیکنی موضوعات مهمتری هم در کشور وجود دارد!؟ بچههای میناب؟ وامهای فرزندآوری؟ وامهای ازدواج!؟ گزارشات معوقه بانک مرکزی!؟ بیحجابی که به عریانی منتهی شده! بیش از صد میلیارد دلار ارز بازنگشته داریم!! مقاله نمیخواهد؟! اینکه این آقا هر از چند گاهی یک طعنه و نیش و کنایه به جمهوری اسلامی میزند ارزش این همه شلوغبازی را دارد؟»
کاربری با اشاره به حواشی ایجاد شده حول این موضوع نوشت: «پوشش انحرافی برای رانت و فساد و گرانی توسط مسئولین فاسد.»
کاربری با اشاره به انحراف افکار عمومی از تصمیمات سیاسی و اقتصادی نوشت: «چقدر خوب فردوسیپور را در بوق کردید تا حواس مردم از کارهای مذاکرهکنندهها پرت بشود و بروند هر کاری میخواهند بکنند. اما کور خواندید خبرگزاریهای ...! مردم حواسشان به شما و اربابانتان هست. ما نمیگذاریم خون رهبر با ماستمالی شماها پایمال بشود.»
کاربری با اشاره به شرایط حاکم بر کشور و اولویتهای ملی نوشت: «مسأله اول کشور دفاع از میهن در مقابل تجاوزات آمریکای جنایتکار است. مورد فردوسیپور مهم نیست. فردوسیپور هم باید نقش درستی در مقابل متجاوز ایفا کند.»
متهمسازی جریانات سیاسی؛ نیمقرن بازی با واژه «گروه فشار» بس است!
گروهی دیگر از کاربران با نگاهی کلان و ریشهای، کل این جریان را حاصل بیمسئولیتی جریانات سیاسی و بیخاصیت شدن قانون میدانند. آنها معتقدند طرح مداوم واژه «گروههای فشار» بدون برخورد با آنها، بازی با افکار عمومی است.
کاربری با اشاره به نقد رفتارهای خارج از چارچوب قانون نوشت: «گروههای فشار، صدا و سیما را از مردم جدا کردند، روحانیت را از مردم جدا کردند، اختلاف را بین مردم و جناحها به حداکثر رساندند، هجمه منطقهای و بینالمللی علیه ایران درست کردند، در حال بیفایده کردن تنگه هرمز برای همیشه برای ایران هستند، و متاسفانه همه این اقدامات را به گردن جمهوری اسلامی و نظام انداختند. به معنی حقیقی کلمه، اسلام و نظام مظلوم واقع شدند.»
کاربری با اشاره به عدم شفافیت مالی در حوزه ورزش و تبعیضهای موجود نوشت: «تو این مملکت خیلی چیزها با دور زدن قانون و زدوبند انجام میشود. الان مردم منتظر پاسخ هستند، یک نفر نیست جوابگو باشد که چرا در شرایط بحران و جنگ و گرانی یک سرمربی فوتبال که هیچ کاری هم نکرده باید به اندازه حقوق ماهانه ۶ هزار نفر نظامی که میشود ۱۵۰ میلیارد تومان پاداش بگیرد؟!! این اگر خیانت نیست چیست؟؟! جالب است یک عده هم از او حمایت میکنند.»
کاربری با اشاره به نقش رسانهها در ارزیابی ملی نوشت: «بنده اصلا نمیدانم برنامه چرا توقیف شده و شاید حق با ایشان باشد. اما آیا جناب فردوسیپور به عنوان یک چهره به نقش خود در دفاع از ایران و نظام اسلامی به درستی عمل میکند؟»
کاربری با اشاره به تکرار ادعاهای سیاسی طی دههها نوشت: «نیم قرن از این انقلاب گذشت و هنوز سر مردم را با گروه فشار گرم میکنند. مملکت بیصاحب و اصلاحطلبی که فقط نصف بیشتر این زمان را در حال هدایت این مملکت گذرانده و هنوز از گروههایی میگوید که معلوم نیست کی هستند. و شمایی که نشستید تا اینها برایتان اصلاحات بیاورند.»
۵۹۲۴۴
نظر شما