خبرآنلاین: در پی افزایش تنشها و گمانهزنیها پیرامون تقابل نظامی ایران و آمریکا یا بازگشت به دیپلماسی، تحلیل زوایای «جنگ اقتصادی» و «اقتصاد جنگی» اهمیت مضاعفی یافته است. حالا جام جهانی هم که به گمان بسیاری از تحلیلگران مانع ادامه پیدا کردن جنگ بود به پایان رسیده و سوالی که پیش روست آن است که از حالا باید منتظر شدت گرفتن جنگ باشیم یا بازگشت به مذاکره و تفاهم. در همین زمینه خبرآنلاین نظر حسین کنعانیمقدم، فعال سیاسی اصولگرا و کارشناس مسائل نظامی را جویا شده است.
او با بیان اینکه ایران در حال حاضر درگیر دو جنگ اقتصادی و اقتصاد جنگ است می گوید: در اقتصاد جنگ این آمریکایی ها هستند که لطمه می بینند چرا که شش موشک تاد یک میلیون دلاری هزینه برای زدن یک پهپاد ۲۰ هزار دلاری ما شلیک کنند.
او که معتقد است بازگشت به مذاکره در شرایط کنونی شدنی نیست می گوید: آمریکایها به دنبال گسترش جنگ هستند و میخواهند جزایر ایران را اشغال کنند.
به گمان او انجام این کار ممکن است اما نگه داشتن جزایر برای آنها شدنی نیست.
مشروح این گفتوگو را در ادامه بخوانید؛
*****
* جنگی کنونی بین ایران و آمریکا یا بازگشت به تفاهم و دیپلماسی را چطور هزینه – فایده می کنید؟
این چرخه معیوبی که ما در آن قرار گرفتهایم — که جنگ میشود، بعد مذاکره میشود، بعد صلح و آتشبس میشود —معیوب است و ما باید آن را بشکنیم. نمیشود که ما مدام برویم مذاکره کنیم، بعد اینها به ما حمله کنند و شرایط بحرانیتر هم بشود.
به نظر من میرسد که ما باید دست کم سه ماه تنگه ترمز را بسته نگه داریم تا ذخایر استراتژیک نفت آمریکا کاهش پیدا کند. در فاصله چند روزی که تنگه هرمز را باز کردیم، ۵۰۰ میلیون بشکه نفت از هرمز خارج شد و عملاً به ذخایر آمریکا و اروپا کمک کرد. ما این روش را باید ببندیم.
ما اکنون درگیر دو جنگ هستیم: یکی «جنگ اقتصادی» و دیگری «اقتصاد جنگی».
آنها در جنگ اقتصادی ما را با روشهای مختلف تهدید میکنند؛ مثل تحریمها، جلوگیری از رفتوآمد کشتی (Embargo)، محاصره (Blockade)، تروریسم اقتصادی و دزدی دریایی.
اما در مقابل، آنها گرفتار یک موضوع دیگر هستند و آن اقتصاد جنگی است. یعنی ناچارند یک F-۳۵ به پرواز درآورند تا به یک دکل ما حمله کنند، یا شش موشک تاد یک میلیون دلاری هزینه برای زدن یک پهپاد ۲۰ هزار دلاری ما شلیک کنند. آمریکا تحمل اقتصاد جنگی را ندارد و الان هم دارد پولها و دلارهای نفتی کشورهای عربی را میگیرد. کشورهای عربی هم وقتی نفت نداشته باشند نمی توانند پول آمریکا را بدهند. همین الان هم ۱۰ تریلیون دلار به آمریکا بدهکارند. آمریکا هم چون آنها را گاو شیرده می بیند به آنها کمک میکند. وقتی ببیند این کشورها دیگر شیری ندارند سرشان را میبرد و گوشتشان را میخورد. این خصلت آمریکاییهاست. به همین دلیل آمریکاییها در اقتصاد جنگ بازندهاندف در حالی که ما مشکلی نداریم.
اما، در جنگ اقتصادی ما باید همان اقتصاد مقاومتی را که رهبری فرمودند و امام شهید هم بارها تکرار کردهاند، دنبال کنیم.
من معتقدم که ما به هیچ وجه نباید آتشبس را بپذیریم و به هیچ وجه نباید مذاکره در این شرایط را قبول کنیم. اگر میپذیرند که مدیریت تنگه هرمز در اختیار ما باشد، آن موقع ما میرویم پای میز مذاکره؛ آن هم نه با شرایط قبلی.
همانطور که رهبری فرمودند، امضای ترامپ دیگر ارزشی ندارد که بخواهیم با او توافق کنیم. به یاد داشته باشید در برجام، آقای ظریف گفت امضای جان کری ضمانت است؛ در حالی که مشاهده کردیم آمریکاییها برجام را پاره کردند و آن را دور انداختند. ترامپ حالا تفاهمی را هم که خودش امضا کرده پاره کرد و دور انداخت. بنابراین ما با چه اعتمادی و تضمینی برویم پای مذاکره بنشینیم؟
* شرایط جدیدی که گفتید شامل چه مواردی خواهد بود؟
این شرایط پینگپنگی قابل ادامه نیست؛ یعنی «چشم در مقابل چشم» دیگر معنا ندارد. اگر به چشم ما زدند، ما باید سرشان را بزنیم! طوری که دیگر نتوانند عملیاتی علیه ما شروع کنند؛ یعنی عملیات ما باید قدرت بازدارندگی داشته باشد.
آمریکاییها شدیداً از تلفات انسانی میترسند و این موضوع در داخل آمریکا بحران ایجاد میکند. اتفاقاً من استقبال میکنم از اینکه آنها عملیات آبیخاکی انجام دهند، بیایند یک نقطهای را بگیرند و فکر کنند میتوانند آنجا بمانند. قطعاً تلفات سنگینی خواهند داد، اسیر میدهند و یک یادگاری هم باقی میماند! ما در جزایر خود از پرتغالیها و انگلیسیها یادگاری داریم، یک یادگاری هم از آمریکاییها باقی میماند که اینجا گورستان آمریکاییهاست.
* الان وضعیت تفاهم چه میشود؟
الان تفاهمی وجود ندارد. وقتی امضای ترامپ ارزشی ندارد و خود او هم زیر آن زده چه تفاهمی؟
* فکر می کنید آمریکا دنبال گسترش جنگ است یا میخواهد به مذاکره برگردد؟
آنها دنبال گسترش جنگ هستند. دنبال این هستند که یک سرپل در سرزمین ما بگیرند و آن را به عنوان اهرم فشار علیه ما استفاده کنند. مسئله هستهای هم صرفاً بهانه آمریکاییهاست؛ آنها دنبال این هستند که ژاندارم خلیج فارس شوند و تمام این فشارها را میآورند تا در آینده خلیج فارس سهیم باشند.
* گام بعدی آنها چه چیزی میتواند باشد؟
عملیات زمینی، آبی-خاکی و گرفتن سرپل یا حمله به جزایر ما.
* فکر میکنید کدام جزایر را مد نظر دارند؟
به نظرم اماراتیها بدشان نمیآید که سه جزایر ابوموسی، تنب کوچک و تنب بزرگ را بگیرند.
* با توجه به اینکه آمریکا با ما مرز زمینی ندارد، آیا عملیات زمینی برای آنها شدنی است؟
بله امکان گرفتن با تلفات سنگین وجود دارد. اما نمیتوانند آن را نگه دارند. چون قدرت آتش ما آنقدر زیاد است که میتوانیم آنقدر جزایر را بزنیم تا سوراخ شوند و آمریکاییها غرق شوند.
۳۱۲۱۱
نظر شما