به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سایت پویش توسعه، کتاب «قمار توسعه» منتشر شده از سوی انتشارات دکسا، از همین استعاره آغاز میکند؛ از این پرسش تکاندهنده که آیا برخی کشورها هم در زمینی بازی میکنند که قواعدش از پیش به زیانشان نوشته شده است؟ آیا ممکن است گاهی رشد کنیم، گاهی جهش کنیم، گاهی هم امید تازهای شکل بگیرد، اما در نهایت بازنده باشیم و دوباره به نقطه اول برگردیم، چون سازوکار اصلی تغییر نکرده است؟
این کتاب با زبانی روشن و مثالهایی قابل لمس، ما را به پشتصحنه بازی توسعه میبرد؛ جایی که تصمیمهای سیاسی و اقتصادی، کیفیت نهادها، نظام انگیزهها و فرهنگ عمومی، قواعد نامرئی بازی را شکل میدهند. نویسنده این کتاب استفان درکن ، نشان میدهد توسعه نه یک شعار است، نه یک پروژه کوتاهمدت و نه نسخهای آماده که بتوان آن را وارد کرد. توسعه، پیش از هر چیز، طراحی درست زمین بازی است.
در سالهای اخیر، جامعه ایران روزهای پرتنشی را تجربه کرده است. دغدغههای معیشتی، احساس نابرابری، نااطمینانی نسبت به آینده و مطالبه تغییر، بخشی از تجربه جمعی ما بودهاند. در چنین فضایی، پرسش از «چرا اینگونه شد؟» و «چگونه میتوان مسیر را اصلاح کرد؟» دیگر صرفاً یک بحث دانشگاهی نیست؛ به دغدغهای عمومی تبدیل شده است.
باید فهمید؛ «چگونه میشود بازی کرد اما نباخت!»
در دورانی که مردم ایران از باخت در بازی توسعه خسته شدهاند، کتاب «قمار توسعه» بدون ورود به جدلهای سیاسی روز، کمک میکند این پرسشها را عمیقتر ببینیم، البته نه در سطح چهرهها، بلکه در سطح قواعد. یکی از نقاط قوت کتاب، توضیح این نکته است که چرا حتی سیاستهای ظاهراً درست هم گاهی به نتیجه نمیرسند. پاسخ در همان چیزی است که کازینو را همیشه برنده نگه میدارد: ساختار انگیزهها.
اگر قواعد طوری چیده شده باشند که منافع کوتاهمدت بر آینده بلندمدت غلبه کند، اگر شفافیت هزینه داشته باشد و رانت سود، اگر مسئولیتپذیری تشویق نشود، آنوقت حتی بهترین نیتها هم در زمین بازی، فرسوده میشوند.
کتاب یادآوری میکند کشورهایی که امروز موفقاند، الزاماً از ابتدا خوششانس نبودهاند. آنها قواعد را بازنویسی کردهاند. پذیرفتهاند که توسعه، حاصل یک تصمیم هیجانی نیست؛ نتیجه مجموعهای از انتخابهای پیوسته و اصلاحات تدریجی است. آموختهاند که اعتماد عمومی سرمایهای است که اگر از دست برود، هیچ سیاست اقتصادی جای آن را پر نمیکند.
برای خواننده ایرانی، این کتاب فقط یک تحلیل نظری نیست؛ آینهای است که میتواند تجربههای خودمان را در آن ببینیم. وقتی از چرخه خطاهای تکرارشونده سخن میگوید، وقتی از نهادهای ناکارآمد یا تصمیمهای مقطعی حرف میزند، ما بیاختیار نمونههای آشنایی را به یاد میآوریم. اما کتاب در دام ناامیدی نمیافتد. پیامش این نیست که بازی تمام شده؛ اما پیامش این است که تا وقتی قواعد عوض نشوند، نتیجه عوض نخواهد شد.
«قمار توسعه» وعده معجزه نمیدهد. نسخه فوری هم ارائه نمیکند. اما یک کار اساسی انجام میدهد: کمک میکند بفهمیم مشکل فقط در دست بازیکنان نیست، در طراحی میز است. و اگر قرار است آینده متفاوتی ساخته شود، باید از بازنگری در همین طراحی آغاز کرد.
در روزگاری که بحث توسعه از کلاسهای دانشگاهی فراتر رفته و به گفتوگوی روزمره مردم رسیده، این کتاب پلی است میان دانش تخصصی و دغدغه عمومی. کتابی برای هر کسی که میخواهد بداند چرا بعضی ملتها از بازی بیرون میآیند و میز را تغییر میدهند، و بعضی دیگر همچنان امیدوارند دست بعدی، ورق برگردد.
شاید مهمترین پیام کتاب همین باشد: توسعه، قمار نیست و آینده، نتیجه شانس نیست. اگر در کشوری توسعه شبیه قمار شده، به این دلیل است که قواعدش اصلاح نشدهاند. به امید طراحی میز بازی، که در آن مردم همواره برنده باشند...
کتاب قمار توسعه را میتوانید در پلتفرم های طاقچه، فیدیبو و کتابراه تهیه فرمایید. برای تهیه کتاب قمار توسعه کلیک کنید.
https://doxa-v.org/product/gambling-on-development-by-stefan
۲۱۶۲۱۶
نظر شما