به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در ۱۲ اوت ۱۹۴۱ [۲۱ مرداد ۱۳۲۰] رئیسجمهور فرانکلین د. روزولت و نخستوزیر وینستون چرچیل در خلیج پلیسنتیا در نیوفاندلند، روی یک کشتی با یکدیگر دیدار کردند تا درباره موضوعاتی از حمایت از روسیه و تهدید ژاپن گرفته تا صلح پس از جنگ گفتوگو کنند.
هنگامی که روزولت و چرچیل برای نخستین بار به عنوان رهبران کشورهای خود با یکدیگر دیدار کردند، یکی از مهمترین موضوعات دستور کارشان، کمک به اتحاد جماهیر شوروی «در مقیاسی عظیم» بود؛ زیرا شوروی در جنگ با مهاجمان آلمانی خود در وضعیت بسیار دشواری قرار داشت. همچنین بیانیهای تهیه شد که روزولت تصمیم گرفت آن را به نام خود منتشر کند. در این بیانیه بهروشنی به ژاپن اعلام شده بود که هرگونه تجاوز بیشتر «موجب وضعیتی خواهد شد که دولت ایالات متحده ناگزیر از اتخاذ اقدامات متقابل خواهد بود»، حتی اگر این امر به معنای «جنگ میان ایالات متحده و ژاپن» باشد.
رئیسجمهور و نخستوزیر همچنین توافق کردند سندی را تهیه و علنی کنند که در آن ایالات متحده و بریتانیا اعلام میکردند قصد دارند «زندگی، آزادی، استقلال و آزادی مذهبی را تضمین کنند و حقوق انسان و عدالت را حفظ نمایند». آنها همچنین متعهد شدند برای ایجاد جهانی پس از جنگ تلاش کنند که از «توسعهطلبی ارضی یا هرگونه توسعهطلبی دیگر» عاری باشد. در این سند به کشورهایی که در آن زمان تحت سلطه آلمان، ایتالیا یا ژاپن بودند نیز اشاره شده بود و به آنها امید داده میشد که تمامیت مرزهای حاکمیتیشان دوباره به آنها بازگردانده شود. این سند «منشور آتلانتیک» نام گرفت و هنگامی که سرانجام در ژانویه ۱۹۴۲ به تصویب ۲۶ کشور رسید، اصول بنیانگذار سازمان ملل متحد را تشکیل داد.
منبع: www.history.com
۲۵۹
نظر شما