به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، محمد اشرفی اصفهانی، فرزند شهید اشرافی اصفهانی با اشاره به گذشت نزدیک به نیم قرن از برگزاری نخستین نماز جمعه در جمهوری اسلامی گفت:پیرامون نمازجمعه و نقش بزرگ نمازجمعه و مخصوصاً ائمه جمعه ممتاز در روزهای افتتاح و گشایش نمازجمعه، واقعاً باید گفت که یکی از برکات این انقلاب و نظام جمهوری اسلامی نمازجمعه است؛ چه در تهران و چه در مراکز استانها که من خودم کاملاً در جریان هستم. نمازجمعه میتوانست و میتواند تضمینکننده حفظ این نظام باشد؛ درصورتیکه ما جایگاه نمازجمعه را متوجه باشیم، مردم را دلگرم کنیم به نمازجمعه و دستاوردها و برکات آن، و مشکلات مردم را در نمازجمعه مطرح کنیم. در هر استانی امامجمعه استان میتواند مشکلات مردم را مطرح کند، نگذارد به بدنه جامعه برسد؛ خودشان مشکلات را با مسئولین بالای کشور و هر استانی با استاندار و مقامات اجرایی استان در میان بگذارند و مشکلات را حل کنند. نمازجمعه میتوانست نقش به سزایی داشته باشد.
به روایت جماران، مهمترین بخش های این گفت و گو را در ادامه می خوانید:
*آن زمانی که مرحوم آیتالله طالقانی را حضرت امام منصوب کردند، اولین امامجمعه تهران و از محبوبیت بالایی برخوردار بودند. بعد از ایشان شخصیت بزرگی چون آیتاللهالعظمی منتظری را منصوب کردند و ایشان هم نقش به سزایی داشتند؛ منتها نماز ایشان خیلی دوام نیافت، به علت اینکه ایشان به امام هم گفته بودند که من موقتاً میآیم و باید بروم حوزه علمیه قم به تدریس مشغول بشوم و امام هم پذیرفتند. ایشان تا پایان تدوین قانون اساسی نظام جمهوری اسلامی که رئیس و بنیانگذار این تدوین بودند، ریاست آنجا را بر عهده داشتند.
*یادم هست در دوران دفاع مقدس، تلویزیون صحنههایی از عملیاتهای رزمندگان را هر شب پخش میکرد. روزهای جمعه بعد از اخبار ساعت ۹ بخشی از نمازجمعه تهران را پخش میکردند. منهای نمازجمعه تهران، هر هفته در روزهای جمعه فقط نمازجمعه کرمانشاه و آقای اشرفی اصفهانی را پخش میکردند. یک روز در دیدار با والد، حضرت امام این جمله زیبا را فرمودند: «آقای اشرفی! من هرگاه دلم هوای دیدن شما را کند، منتظر میشوم که روزهای جمعه اخبار پخش شود تا چهره شما را از تلویزیون ببینم و لذت ببرم.» این جمله از امام مشهور است که فرمودند: «هرگاه من نگاه به چهره آقای اشرفی کنم به یاد خدا میافتم.» این جمله را مردم بهکرات شنیدهاند و بزرگانی هم ناقل آن هستند. یکی از بزرگان مرحوم آیتالله شیخ یوسف صانعی و شیخ حسن صانعی بودند که از اعضای بیت و یاران بزرگ امام بودند. شیخ حسن میگفت امام میگفت: «هر وقت من آقای اشرفی را ببینم به یاد خدا میافتم». همچنین جناب آقای کروبی، ریاست سابق مجلس شورای اسلامی که دوست عزیز ما هستند، گفتتد: «من با گوش خودم شنیدم حضرت امام میفرمود هرگاه من آقای اشرفی را ببینم به یاد خدا میافتم». این جمله کوچکی نیست، حرف مهمی است، آنهم از زبان امامی که در قرن ما و قرنهای قبل از ما نظیرش نیامده است.
*یادم نمیرود در آخرین ملاقاتی که ایشان و ائمه جمعه مراکز استانها با حضرت امام داشتند، روز چهارشنبه خدمت امام بودند، پنجشنبه ایشان رفتند به سمت کرمانشاه و جمعه هم شهید شدند. ۲۴ ساعت قبل از شهادت خدمت امام رسیدند. در آن ملاقات که آیتالله شهید خامنهای هم تشریف داشتند، امام به ائمه جمعه توصیه میکردند که مسائل جبهه را فراموش نکنید، بروید رزمندهها را دلگرم کنید و مثل آقای اشرفی باشید. امام دست دراز کرد به سمت ایشان و گفت: «مثل ایشان باشید که با این کبر سن، لباس رزم پوشیدند و برای دلگرمی رزمندگان به جبهه میروند. بروید به جبههها سرکشی کنید تا مردم علاقهمند شوند و انشاءالله جنگ به نفع اسلام و کشور تمام شود.»
*حالا متأسفانه چرا اوضاع ما اینقدر خوب نیست؟ چرا جایگاه روحانیت بهشدت کمرنگ شده؟ جای تأسف است. آنچه قبلاً گفته میشد، مردم میگفتند سمعاً و طاعتاً. من یادم نمیرود وقتی که پدر بزرگوار من امامجمعه بود و صدام به کشور ما در جنوب و غرب حمله کرد، والد فوری به من گفتند مسئولین استان، استاندار و دستگاههای اجرایی، نیروی انتظامی، سیاسی و همه را جمع کنید. با آنها صحبت و اتمامِحجت کرد و گفت: «امروز همه شما تکلیف دارید. الآن عدهای در اثر بمبارانها و هجوم این سربازان بعثی و جنایتکار عراق از خانه و زندگی آواره شدهاند آوارگان قصر شیرین، سرپل ذهاب و گیلانغرب؛ اینها جا و مکان ندارند، آذوقه ندارند. یا کمک کنید، یا در خانههایتان جا دهید. هر خانهای موظف است یک نفر از این آوارگان را جا دهد». همین مطالب را نه یکبار، دهها بار در خطبههای نمازجمعه توصیه میکرد. مسأله گرفتاری مردم، آذوقه مردم، معیشت و اسکان مردم را وقتی میگفتند، مردم از جانودل میپذیرفتند. الآن اینطور نیست. حالا یک گوینده بخواهد صحبت کند، متأسفانه تبلیغات سوء دشمن علیه روحانیت و علیه نظام بالا گرفته است. روحانیت برای مردم الگو هستند؛ ولی اگر خدای ناکرده نظام آسیب ببیند، دیگر بنیان همه چیز از هم میپاشد. وقتی که مردم میبینند آنچه از نظام خواستند محقق نشده و نمیشود و مسائل دیگری در کار است، یا دشمن مدام دارد دامن میزند و حرفهای زشتی نسبت به روحانیت، علما و مرجعیت میزند، وضعیت اینطور میشود. شما حساب کنید؛ جایگاه مرجعیت الآن با ۴۰ سال قبل یکی است؟ هرگز.
*دشمن اینقدر علیه ما تبلیغات دارد، سفرههای اقتصادی مردم بههمریخته و الآن حرفی ندارند. اینجا واقعیتهایی هست. من دختری را سراغ دارم فوقلیسانس که خواهرش ایست قلبی کرده بود و چند سال قبل از دنیا رفت. خودش با یک مادر پیر در یک زیرزمین اجارهای زندگی میکردند. این مادر هم هفته گذشته در بیمارستان فوت کرد. پول برای بیمارستان، قبر و کفن نداشت و کسی برای خواندن نماز بر جنازه نبود. تمام اینها را من پیگیری کردم. با رئیس اداره بیمارستان شهید رجایی کرج صحبت کردم. دو تا پرستار با یک آمبولانس، جنازه این پیرزن بیچاره را از بیمارستان به بیبی سکینه بردند. الآن دخترش کار و پناهی ندارد. من دو تا پیامک فرستادم برای استاندار محترم البرز و کل زندگی این دختر یتیم بیسرپرست که زیر آسمان کبود هیچ فامیلی ندارد را توضیح دادم. به استاندار گفتم دختر فوقلیسانس عمران نباید بیکار باشد. آدمهای مشابه آنها زیاد هستند که به من مراجعه میکنند.
*حالا میخواهم یاد میکنم از این قصههایی که واقعاً من دارم رنج میکشم. بهعنوان یک روحانی که سالیان سال در مجلس و دولت آقایان هاشمی، خاتمی، احمدینژاد و روحانی خدمت کردم، خیلی تأسف میخورم که خدمت آقای پزشکیان نیستم. حیفِ ایشان که الآن در این موقعیت گرفتار «جنگ» شده است و مشکلات اقتصادی که گاهی من از زبان ایشان میشنوم که دادوفریاد میزند، واقعاً رنج میکشم. حالا این جنگ ناخواسته است. این جنگ با جنگ هشتساله ما با رژیم جنایتکار بعثی اصلاً قابلمقایسه نیست. تمام آن هشت سال به اندازه یک روز این جنگ خسارت به بار نیاورد. این خسارت خیلی سنگین است و مملکت باید این خسارت را تحمل کند.
نظر شما