به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ کوین کیگان، اسطوره بزرگ فوتبال انگلستان، در ۲۰ ژوئیه ۲۰۲۶ و در ۷۵ سالگی، پس از ماهها مبارزه با سرطان معده و در کنار خانوادهاش چشم از جهان فروبست. مردی که با لقب «کینگ کو» شناخته میشد، نه فقط یک ستاره بزرگ، بلکه نماد شور، جسارت و عشق به فوتبال بود.
از خانوادهای کارگری تا ستاره فوتبال اروپا
کیگان در سال ۱۹۵۱ در آرمتورپ، نزدیک دونکستر، به دنیا آمد. پدرش معدنچی بود و او دوران کودکی سختی را پشت سر گذاشت. پس از آنکه در تست چند باشگاه پذیرفته نشد، فوتبال حرفهای را از اسکانتورپ یونایتد آغاز کرد و با تمرینات طاقتفرسا، ضعف جسمانی خود را جبران کرد. در سال ۱۹۷۱، بیل شنکلی او را با ۳۵ هزار پوند به لیورپول برد؛ انتقالی که آغاز دوران طلایی زندگی حرفهای او بود.
کیگان در لیورپول، کنار جان توشاک، یکی از بهترین زوجهای هجومی تاریخ باشگاه را تشکیل داد. او طی شش فصل حضور در آنفیلد، سه قهرمانی لیگ، دو جام حذفی، دو جام یوفا و نخستین قهرمانی اروپایی تاریخ لیورپول در سال ۱۹۷۷ را به دست آورد. پس از فتح اروپا، راهی هامبورگ شد و در آلمان به اوج شهرت رسید. او در سالهای ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹، دو بار متوالی توپ طلای اروپا را فتح کرد و همچنان تنها انگلیسی تاریخ است که دو توپ طلای پیاپی در کارنامه دارد.
حسرت بزرگ با پیراهن انگلیس
کیگان ۶۳ بار برای تیم ملی انگلستان به میدان رفت و ۲۱ گل زد، اما هرگز موفق نشد در جام جهانی به موفقیتی بزرگ برسد. انگلیس حتی نتوانست به جامهای جهانی ۱۹۷۴ و ۱۹۷۸ صعود کند و حضورش در جام جهانی ۱۹۸۲ نیز با حذف زودهنگام به پایان رسید.
عشق همیشگی به نیوکاسل
پس از پایان دوران بازی در ساوتهمپتون، کیگان در سال ۱۹۸۲ به نیوکاسل پیوست؛ باشگاهی که به عشق زندگی فوتبالی او تبدیل شد. او نیوکاسل را به لیگ دسته اول بازگرداند و دو سال بعد از فوتبال خداحافظی کرد. اما مهمترین فصل حضورش در نیوکاسل، روی نیمکت این تیم رقم خورد. او در سال ۱۹۹۲ تیمی را تحویل گرفت که در آستانه سقوط بود، اما آن را به لیگ برتر رساند و با تیم جذاب و هجومی معروف به «سرگرمیسازان»، نیوکاسل را به مدعی قهرمانی تبدیل کرد. جمله معروف او پس از جدال لفظی با الکس فرگوسن هنوز هم یکی از ماندگارترین لحظات تاریخ لیگ برتر است: «اگر آنها را ببریم، عاشقش میشوم... عاشقش میشوم!»
مربیگری و خداحافظی
کیگان بعدها هدایت فولام، تیم ملی انگلستان و منچسترسیتی را برعهده گرفت و نقش مهمی در بازگشت سیتی به لیگ برتر ایفا کرد. آخرین حضورش روی نیمکت نیوکاسل در سال ۲۰۰۸، به دلیل اختلاف با مدیران باشگاه خیلی زود پایان یافت. کوین کیگان فقط با جامها و افتخاراتش در یادها نخواهد ماند؛ او نماد فوتبالی بود که با احساس، شجاعت و صداقت بازی میشد. بازیکنی که هرگز احساساتش را پنهان نکرد و همیشه با تمام وجود برای پیروزی جنگید. شاهزاده ویلیام، رئیس اتحادیه فوتبال انگلستان، پس از درگذشت او گفت: «بیش از هر چیز، او را به عنوان انسانی مهربان و بزرگوار به یاد خواهیم آورد.»
و آلن شیرر، شاگرد و دوست قدیمیاش، در یک جمله همه چیز را خلاصه کرد: «آرام بخواب، رئیس.»
کوین کیگان رفت، اما نام او برای همیشه در تاریخ فوتبال انگلستان و اروپا جاودانه خواهد ماند.
257 251
نظر شما