به گزارش خبرآنلاین چرا قیمت ذرت علوفهای در گلستان باید پایینتر از بسیاری از استانهای کشور باشد، آن هم در شرایطی که هزینههای تولید تفاوتی با سایر استانها ندارد و حتی در برخی موارد بیشتر نیز هست؟ آیا کشاورزان گلستان باید تاوان ضعف مدیریت بازار را بپردازند؟
متأسفانه بخشی از دارندگان دستگاههای چاپر، به جای ارائه خدمات برداشت، خود به خریدار و واسطه تبدیل شدهاند. این روند، فضای رقابتی بازار را از بین برده و قدرت انتخاب و چانهزنی را از کشاورزان گرفته است. وقتی ارائهدهنده خدمات، همزمان خریدار محصول نیز باشد، چگونه میتوان از رقابت سالم و قیمتگذاری عادلانه سخن گفت؟
از سوی دیگر، شرکتهای تعاونی و اتحادیههایی که با هدف حمایت از تولیدکنندگان تشکیل شدهاند، در این شرایط نقش پررنگ و مؤثری در دفاع از حقوق کشاورزان ایفا نکردهاند. اگر قرار نیست این مجموعهها در روزهای سخت کنار تولیدکننده باشند و از حقوق او دفاع کنند، فلسفه وجودی آنها چیست؟
امروز هزینه بذر، کود، سم، آب، سوخت، دستمزد کارگر و ماشینآلات نسبت به سالهای گذشته چندین برابر شده است. در مقابل، قیمت شیر و گوشت نیز افزایش یافته و دامداران محصولات خود را با نرخهای بالاتری عرضه میکنند؛ اما چرا هنگام خرید ذرت علوفهای، تنها معیار، کاهش قیمت از جیب کشاورز است؟ چرا تمام فشار زنجیره تولید باید بر دوش تولیدکنندهای باشد که سرمایه، زمان و یک سال زحمت خود را در زمین گذاشته است؟
موضوع نگرانکننده دیگر، فعالیت گسترده واسطههایی است که اگرچه به ظاهر متعدد هستند، اما در عمل برای یک یا چند خریدار مشخص فعالیت میکنند و با ایجاد بازاری غیررقابتی، مانع کشف قیمت واقعی محصول میشوند. این وضعیت شائبه هماهنگی در بازار را تقویت کرده و انتظار میرود دستگاههای مسئول و نظارتی با شفافیت به آن ورود کنند.
اکنون این پرسشها بیپاسخ مانده است؛ دستگاههای نظارتی کجا هستند؟ چه نهادی بر نحوه قیمتگذاری، عملکرد واسطهها و فرآیند خرید ذرت علوفهای نظارت میکند؟ چرا هر سال کشاورزان همین گلایهها را تکرار میکنند، اما نتیجهای در عمل دیده نمیشود؟
کشاورزان گلستان انتظار امتیاز ویژه ندارند؛ تنها خواسته آنان، بازاری شفاف، رقابتی و قیمتگذاری منصفانه است. انتظار میرود مسئولان به جای وعدههای تکراری، با اقدامات عملی و قاطع، از حقوق تولیدکنندگانی دفاع کنند که امنیت غذایی کشور بر پایه تلاش آنان است.
48
نظر شما