*با مرگ لیندسی گراهام سناتور جمهوریخواه تصور میکنید طیف جنگطلبان تا چه میزان نسبت به گذشته بر ترامپ در جهت آغاز جنگی دیگر تاثیرگذار باشند؟
از طیفهای مختلف افرادی در اطراف ترامپ هستند معاون ترامپ جی. دی ونس به طیفی در سیاست آمریکا مرتبط است که به در حداقل نگه داشتن برخورد نظامی اعتقاد دارد و علنا مخالف درگیر شدن آمریکا در جنگها است. از طرف دیگر مارکو روبیو وزیر امور خارجه ترامپ مقداری به جناح توسعه طلب حزب جمهوریخواه وابسته است. همچنین لیندسی گراهام سناتور جمهوریخواه نیز چنین ویژگی داشت. خیلی از جریانهای ماگا که شعارشان بازگرداندن عظمت به آمریکا است تا حدود زیادی انزواطلب هستند و مخالف مداخله آمریکا در جنگها و مسائل خارجی هستند. منظور اینکه طیفی از افراد مختلف در اطراف ترامپ هستند و هر کدام نیز نظرات خاص خود را دارند ولی عمدتاً شرایط تعیین کننده است.
در زمانی که آمریکا به ایران حمله کرد لیندسی گراهام خیلی دور ترامپ بود و دیده میشد. ولی در مرحله بعد که آمریکا یعنی ترامپ یادداشت تفاهم را که کاملا به نفع ایران بود با ایران امضا کرد گرچه باز هم لیندسی گراهام بود، ولی این دفعه نتوانست هیچ کاری از پیش ببرد. ترامپ در حمله به ایران تحت تاثیر تعدادی از افراد بود که یکی از آنها لیندسی گراهام بود؛ لذا من یک شخص به خصوصی را عامل مهم و یا تعیین کننده نمیدانم. ممکن است از این به بعد دوباره خوی جنگطلبی ترامپ عود کند بدون اینکه گراهامی در کار باشد. یا باز در یک مرحله دیگر ممکن است به هر دلیل که مرتبط با شرایط و اوضاع احوال است برگردد و به انعطاف و صلح متمایل باشد؛ لذا امثال لیندسی گراهام گرچه تاثیراتی دارند، اما آدمهای دیگر از طیفهای مخالف هم اطرف ترامپ هستند و تاثیرات خاص خود را میگذارند. این است که من خیلی به اینکه این اشخاص هستند یا نیستند اهمیت نمیدهم، چون اینها صرفا در قالب یک طیف دیده میشوند.
این طیفها همیشه هستند ممکن است افرادی از این طیفها حذف شوند، بمیرند یا سمت خود را از دست بدهند ولی افراد دیگری از این طیف جنگطلب همچنان اطراف ترامپ خواهند بود لذا بیش از اینکه افراد تاثیر داشته باشند طیفها تاثیر دارند. به عبارتی گرایشهای مختلف سیاسی در اطراف کسی مثل رئیسجمهور آمریکا حضور دارند و حالا یکی از این یک طیف کم یا به آن اضافه میشود و اینها در قالب طیف تاثیر دارند، هرچند که این تاثیرات نیز اصلا تعیینکننده نیست.
*چندی پیش خبری مبنی بر رای مثبت، اما شکننده کنگره آمریکا به محدودیت آغاز جنگ علیه ایران مطرح شد که البته غیر الزامآور بود. تصور میکنید اتفاقات اخیر و حملات گاه و بیگاه آمریکا به ایران بر نوع نگرش کنگره برای فشار بر ترامپ تاثیر خواهد داشت؟
کنگره در مسائل مربوط به سیاست خارجی نقش حداقلی دارد. یعنی رئیسجمهور طبق قانون اساسی اختیارات گستردهای برای پیشبرد سیاست خارجی و به عنوان فرمانده کل قوا برای اداره نیروهای مسلح و جنگ دارد که کنگره نمیتواند تاثیر چندانی به روی آن داشته باشد. کنگره به خصوص الان که انتخابات نزدیک است با توجه به اینکه حمله آمریکا به ایران در بین مردم محبوب نیست و در نظرسنجیها اکثریت نظر منفی نسبت به حمله به ایران دارند، اعضای کنگره، سناتورها و نمایندگان نیز سعی میکنند خود را ضد جنگ نشان دهند برای اینکه بتوانند در جریان انتخابات از مواضع خود دفاع کنند؛ لذا این تصمیمهایی که کنگره میگیرد رئیسجمهور میتواند با اینها مقابله کند و به آن تصمیمات اهمیت ندهد. اگر هم تصمیم الزامآوری بگیرند رئیسجمهور میتواند وتو کند که در آن صورت برای اینکه دوباره ابرام شود دو سوم آراء مجلس نمایندگان و سنا را میخواهد. این است که این موضعگیریها فقط تاثیر سیاسی دارد و مخالفت با رئیسجمهور در حد یک موضعگیری سیاسی اثر دارد. ولی در تصمیمگیری رئیسجمهور و اداره جنگ، ادامه جنگ یا توقف جنگ تاثیر مستقیم و مهم عمده ندارد.
* با توجه به فضای حاکم بر آمریکا فکر میکنید ترامپ و اطرافیانش به سمت جنگ مجدد و گسترده میروند؟
من فکر نمیکنم که فعلا جنگ همهجانبه در دستور کار آمریکاییها باشد. همین جنگ به این صورت زیر حد جنگ کامل و تمامعیار ادامه خواهد یافت. یعنی تنش با شدت کم و اقدامات و عملیات نظامی محدود میتواند ادامه پیدا کند. در مرحله بعد هم میتواند به محاصره دریایی تبدیل شود و محاصره دریایی را از سر بگیرند. ولی جنگ تمامعیار به شکلی که در جنگ ۴۰ روزه افتاد، هر چند الان احتمالش نسبت به قبل بیشتر شده ولی همچنان محتمل نیست تا ببینیم شرایط چگونه تغییر میکند.
17302
نظر شما