غزال زیاری- شاید این رقم برایتان عجیبوغریب به نظر برسد، اما ناو یواساس آبراهام لینکلن در حال خدمت و در جریان دریانوردی، روزانه ۲.۵ میلیون دلار (۳۷۵ میلیارد تومان) هزینه دارد. این رقم هزینههای لجستیکی برای حفظ عملیات کشتی، نیازهای خدمه و نگهداری فنی شامل غذا، سوخت و تعمیرات برای این ناو هواپیمابر در زمان استقرار در خاورمیانه را پوشش میدهد.
ارزش ناو بالاتر از تولید ناخالص ملی برخی کشورها
طبق گزارشهای منتشر شده، ارزش کل ناو آبراهام لینکلن از تولید ناخالص داخلی خیلی از کشورهای کوچک بالاتر است. ارزش کلی این ناو هواپیمابر هستهای بیش از ۱۲ میلیارد دلار است که از ارزش تولید ناخالص داخلی کشورهایی مثل مالدیو، فیجی و بوتان بیشتر است و همین آن را به یک اقتصاد واقعی شناور تبدیل کرده است.
ناو آبراهام لینکلن (CVN-۷۲)، بیش از ۳۳۰ متر طول دارد. هزینه ساخت این ناو فولادی در اواخر دهه ۱۹۸۰ حدود ۴.۵ میلیارد دلار بود که با تعدیل تورم برای امروز، بدنه کشتی بهتنهایی نشاندهنده یک سرمایهگذاری زیرساختی بیش از ۱۱ میلیارد دلاری است.
از سوی دیگر جنگندههای روی این ناو، ازجمله جنگندههای پنهانکار پیشرفته F-۳۵C Lightning II و Super Hornet هم بهتنهایی ۵ میلیارد دلار دیگر به ارزش کل کشتی اضافه میکنند. بدین ترتیب ارزش کل دارایی، با به روز کردن قیمت ناو و هواپیماهایش بین ۱۲ تا ۱۶ میلیارد دلار در نوسان است که این رقم فراتر از ارزش تولید ناخالص ملی کشور مالدیو یا فیجی (با ارزش تولید ناخالص ملی GDP در حدود ۶.۳ میلیارد دلار) و پنج برابر ارزش تولید ناخالص ملی کشور بوتان که حدود ۳.۱ میلیارد دلار تخمین زده میشود، است.
هزینههای نجومی نگهداری ناو
هزینههای لجستیکی ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن حدود ۲.۵ میلیون دلار در روز یعنی معادل ۳۷۵ میلیارد تومان، برآورد میشود که اگر بخواهیم بهصورت تیتروار به آن اشاره کنیم بدین ترتیب خواهد بود:
تغذیه ۵ هزار ملوان
در این ناو بیش از ۵ هزار ملوان و تفنگدار دریایی زندگی میکنند که به سه وعدهغذا در روز نیاز دارند. آشپزخانههای کشتی روزانه تقریباً ۱۷ هزار وعده غذایی آماده میکنند که صرفاً برای نگهداشتن توان خدمه جهت انجام عملیات، دهها هزار دلار هزینه دارد.
بال هوایی پیشرفته
این کشتی حامل جنگندههای پنهانکار پیشرفته F-۳۵C Lightning II و F/A-۱۸ Super Hornet است که هزینه نگهداری این هواپیماها در دریا بسیار گران است. بهطوریکه فقط جنگنده F-۳۵C نیازمند سرمایهگذاری قابلتوجهی در بخش تعمیرات و پشتیبانی تخصصی است.
۱.۵ میلیون لیتر آب
برای تداوم زندگی در دریا، دستگاههای نمکزدایی کشتی بهصورت توقفناپذیر کار میکنند تا روزانه ۱.۵ میلیون لیتر آب شیرین تولید کنند. این آب برای آشامیدن خدمه، بهداشت و شستشوی هواپیماها جهت جلوگیری از خوردگی ناشی از آب شور ضروری است.
مصرف انبوه سوخت
اگرچه کشتی از نیروی هستهای استفاده میکند، اما هواپیماهای آن برای برخاستن و گشت زنی به مقادیر عظیمی از سوخت هوانوردی نیاز دارند. این یکی از اجزای اصلی هزینههای عملیاتی کشتی است.
نیروگاههای هستهای
ناو آبراهام لینکلن توسط دو راکتور هستهای A۴W تغذیه میشوند که این امکان را برای ناو فراهم میکند تا بتواند به مدت ۲۰ سال بدون سوختگیری حرکت کند. بااینحال، نگهداری و تخصص فنی موردنیاز برای کارکرد ایمن این راکتورها در دریا، هزینههای زیادی را به همراه دارد.
نگهداری دائمی
آب شور برای بدنه فولادی کشتی و تجهیزات الکترونیکی حساس واقعاً مضر است و نیاز ویژهای به نگهداری مداوم وجود دارد. بخشی از بودجه روزانه این ناو، صرف مبارزه با خوردگی و اطمینان از عملیاتی ماندن تجهیزات میشود.
حفاظت اسکورت
این ناو با اسکادران ۲۱ ناوشکن سفر میکند که ازجمله آنها میتوان به ناوشکنهای کلاس Arleigh Burke مثل USS Frank E. Petersen Jr اشاره کرد.
۲۲۷۲۲۷
نظر شما