به گزارش خبرآنلاین، رویترز ادعا کردهاست که توافق احتمالی پیمان دفاعی کویت و پاکستان بر پایه رویکرد متقابل «همکاریهای نظامی در ازای سرمایهگذاری و امنیت انرژی» استوار است.
به نوشته رویترز اسلامآباد که با بحران شدید اقتصادی دستوپنجه نرم میکند، توافقهای دفاعی با کشورهای عربی حوزه خلیج فارس را راهکاری حیاتی برای جذب سرمایههای خارجی و ارتقای ذخایر سوخت خود میداند. در همین راستا، وزارت انرژی پاکستان مایل است طرحهایی نظیر ایجاد یک انبار ذخیرهسازی مشترک سوخت را با کویت به اجرا بگذارد؛ فرمولی که تحلیلگران از آن به عنوان موازنه «بشکه در برابر چکمه» یاد میکنند.
کویت که از سال ۲۰۲۳ توافق دفاعی محدودی با پاکستان در زمینه آموزش و رزمایشهای مشترک دارد، اکنون به دنبال ارتقای این سطح از روابط و نمایش قدرت در منطقه است. یک مقام دولتی پاکستان فاش کرد که «لیست آرزوهای کویت» شامل درخواست برای استقرار هزاران نیروی نظامی زمینی، جنگندهها، پهپادها و سامانههای پدافند هوایی پاکستان در خاک این کشور است؛ مدلی بسیار شبیه به پیمان دفاعی دوجانبهای که اسلامآباد سال گذشته با عربستان سعودی امضا کرد.
با این حال، مقامات امنیتی پاکستان تأکید دارند که به دلیل ماهیت تاریخی و دههها اتحاد استراتژیک با ریاض، تکرار آن سطح از تعهد برای کویت دشوار است و اسلامآباد در این مرحله به هیچ وجه اعزام نیروهای رزمی را بررسی نمیکند. از سوی دیگر، یک منبع خاورمیانهای نیز تأکید کرد که مشخص نیست این گفتگوهای تسلیحاتی لزوماً به یک پیمان دفاعی مشترک رسمی منجر شود.
این اشتیاق کویت، بخشی از یک روند گستردهتر در خلیج فارس است. با افزایش تردیدها نسبت به میزان قابلیت اتکای ایالات متحده به عنوان یک متحد سنتی، کشورهای عربی اکنون به پاکستان به عنوان یک گزینه دفاعی جایگزین یا مکمل نگاه میکنند؛ چرا که این کشور دارای ارتش بزرگ، توانایی ساخت جنگندههای بومی، مذهب تسنن و روابط حسنه با غرب است که حساسیتهای سیاسی کمتری را برمیانگیزد.
به موازات این گفتگوها، گزارشها نشان میدهد ترکیه، پاکستان و عربستان در حال تدوین پیشنویس یک پیمان دفاعی سهجانبه مجزا هستند و بحرین و اردن نیز به توافقهای مشابه ابراز تمایل کردهاند.
با وجود این فرصتها، سایه سنگین تنشهای منطقهای میان ایالات متحده و جمهوری اسلامی ایران، این مذاکرات را پیچیده کرده است. کویت که در سال جاری هدف حملات سنگینی (منتسب به شبهنظامیان همسو با ایران در عراق) قرار گرفته، ورود نظامی پاکستان را با چالشهای ژئوپلیتیک روبرو میکند.
پیش از این نیز نگرانیهایی در اسلامآباد وجود داشت که مبادا پیمان دفاعی با عربستان، پای پاکستان را به جنگ میان آمریکا و ایران بکشاند؛ به ویژه پس از آنکه پاکستان در پی حمله انصارالله یمن به عربستان، اعلام کرد که هرگونه حمله به قلمرو سعودی را حمله به خود تلقی میکند.
در همین راستا، محمد فیصل، پژوهشگر مسائل جنوب آسیا در دانشگاه فناوری سیدنی در گفتوگو با رویترز هشدار میدهد که «پاکستان باید به شدت هشیار خطرات تعهدات نظامی بیش از حد فرامرزی خود باشد.» به گفته منابع آگاه، سرعت گرفتن این مذاکرات منوط به فروکش کردن تنشها در منطقه خواهد بود.
۴۲/۴۲
نظر شما