نقش منطقه خاکستری و راهبرد برش های نازک در جنگ های نوین

راهبرد «فشار تدریجی» و دگرگونی خاموش موازنه قدرت

یونسی، آریادر ادبیات معاصر مطالعات راهبردی، بسیاری از رقابت‌های میان قدرت‌های منطقه‌ای و جهانی دیگر در قالب الگوی کلاسیک «جنگ یا صلح» قابل تبیین نیستند. بازیگران دولتی و غیردولتی به‌جای ورود به رویارویی مستقیم و پرهزینه، از مجموعه‌ای از اقدامات تدریجی، محدود و چندلایه بهره می‌گیرند که نه به آستانه جنگ تمام‌عیار می‌رسد و نه در چارچوب روابط عادی و صلح‌آمیز قابل تعریف است. این فضای میانه که در ادبیات امنیت بین‌الملل با عنوان «منطقه خاکستری» (Gray Zone) شناخته می‌شود، به یکی از مهم‌ترین عرصه‌های رقابت راهبردی در قرن بیست‌ویکم تبدیل شده است. در روزهای پس از جنگ رمضان سوای چند بار اتفاق و تفاهم و حتی امضای یادداشت تفاهم اسلام آباد چیزی که دیده می شود راهبرد فشار تدریجی یا برش های نازک است.

تحول گفتمان ترامپ درباره جنگ ایران؛ از «پیروزی قاطع» تا «شکیبایی راهبردی»

یونسی، آریابا ادامه یافتن جنگ ایران، گفتمان عمومی دونالد ترامپ دستخوش تحول قابل توجهی شد. اگرچه اهداف اعلامی دولت آمریکا متناسب با تحولات میدانی تغییر می‌کرد، اما تغییر مهم‌تر در شیوه روایت و توجیه جنگ در عرصه عمومی رخ داد. او با هر تغییر گفتمان دگرگونی هایی در استعاراتی که به کار می گیرد داده که کارشان توجیه مفهومی گفتمان هاست.

تشییع باشکوه رهبر نشانه زنده شدن دلاوری افسانه‌ای ایرانیان است

یونسی، آریااز همین ابتدا و دیدن مقدمات و شور و شوق مردم برای مراسم تشییع پیکر رهبر شهید ایران پیداست که این مراسم برای مردم نمادین و بزرگ است؛ حتی مهمانان خارجی نیز متفاوت است و هیئت های بزرگ و کوچکی آمده اند که کسی تصورش را نمی کرد. برای نمونه آمدن پیشوایان هندو به ایران برای تشییع شهیدی مسلمان به ندرت اتفاق می افتد. چه چیزی در شهادت رهبر وجود دارد که برای مردم ایران و جهان چنین جلب توجه می کند؟ رشادت شهادت رهبر آن چیزی است که نمادین شده است. دلاوری افسانه ای ملتی بعد از قرن ها زنده شده است.

بیماری عاطفه گرایی در سیاست

یونسی، آریاسیاست هم می تواند آفت و بیماری داشته باشد؛ اگر کاربرد «بیماری» برای چیز بی جانی مثل سیاست استعاری است اما همه معنای آن را می فهمیم: نوعی انحراف از مسیر درست. عاطفه گرایی در سیاست یکی از این نوع انحرافات آسیب زا است.

برنامه نفت در برابر غذا روی ایران جواب نمی دهد

یونسی، آریااخیرا ترامپ در ادامه سرخوردگی هایش از شکست در جنگ با ایران گفته است که دارایی های ایران تنها در برابر محصولات غذایی تولید آمریکا آزاد می شود؛ چیزی شبیه برنامه نفت در برابر غذا که روی عراق پیاده کردند.

قدرتی نظامی ایران تضعیف نمی‌شود

یونسی، آریادر زمان جنگ آمریکا و اسرائیل علی الدوام می‌گفتند که پرتابگرهای موشک (لانچر) را از بین برده ایم؛ خصوصا ترامپ از گفتن این خسته نمی‌شد که بگوید ۹۰٪ پرتابگرهای ایران را زده ایم!

سر راه گذاشتن نوزادان از سر فقر نیست

یونسی، آریاچند روز پیش در اخبار محلی دیدم جلو یکی از مساجد در یکی از شهرهای غربی نوزادی تازه متولد شده را رها کرده بودند؛ پارسال زمستان نیز در یکی از شهرهای شمالغرب چنین اتفاقی افتاده بود. طبیعتا بسیاری از آن ناوالدان که نوزادان خود را سر راه می گذارند ممکن است کار خود را با فقر توجیه کنند اما در واقعیت امر این توجیه چیزی را روشن نمی کند.

آمریکا آن اورانیوم غنی شده را برای چه می خواهد؟

یونسی، آریاترامپ برای اورانیوم غنی شده ۶۰٪ تلاش زیادی می کند تا حدی که اکنون همه فهمیده اند که بخش بزرگی از درد او همان اورانیوم است؛ تا جایی که اخیرا فرانسوا مورفی، خبرنگار ارشد رویترز، گزارشی خبری نوشته است با عنوان «کارت قدرتمند ایران در گفتگوهای هسته ای: اورانیوم بسیار غنی شده».

چرا سخت می‌شود با آمریکا به توافق رسید؟

یونسی، آریااخیراً مارک تیسن یادداشتی برای واشینگتن پست نوشته است با عنوان «برای حفظ انتخابات میان دوره ای ترامپ به پیروزی در [جنگ] ایران نیاز دارد» و گفته است که «پیروزی» چیزی است مثل برچیدن تاسیسات هسته ای لیبی یا تسلیم بی قید و شرط. روزانه هزاران یادداشت مثل این در دنیا منتشر می شود اما این یادداشت تفاوتی مهم دارد: نوشته کسی است که متن نویس جورج بوش پسر، مجنونی جنگ طلب مانند ترامپ، و بسیاری از سیاست مداران دیگر بوده است؛ دیدگاه های او بیانگر نظرات اصلی راهروهای کاخ سفید است.

بحث فرساینده حاکمیت بر فضای مجازی

یونسی، آریاهر از چند گاهی موضوع اینترنت و سکوهای اجتماعی و به طور کلی فضای مجازی به مبحثی فرساینده تبدیل می شود؛ در این زمینه همیشه میان مردم و حکومت اختلاف نظر رخ می دهد و شاید برای بسیاری از ما به موضوعی فرساینده تبدیل می شود. کافی است کلمه ای درباره موضوع فضای مجازی سخن بگوییم تا طرفدران و مخالفان کاری کنند که شخص آرزو کند کاش چیزی نمی گفت.

شکستن شاخ امارات در شاخ آفریقا

یونسی، آریاامارات جاه طلبی های سیاسی خود را در دوردست می جوید و اتفاقا در این سیاست ها به همان اندازه قدرت نظامی داخلی خود سست است؛ مقابله با امارات در دوردست، مانند شاخ آفریقا، تاثیرگذاری زیادی دارد، شاید بیشتر از مقابله با آن در مرزهای خودش. دست بر قضا امارات و اسرائیل در شاخ آفریقا همسویی دارند و مقابله با هر کدام به منزله مقابله با دیگری نیز هست. ما اگر بخواهیم امارات را سر جای خود بنشانیم و دامنه نفوذ آن را کم کنید باید سیاست های دوردست آن را خنثی کنیم.