-
از امشب شبکه یک سهگانه سریالی خود را رو میکند
تلویزیونشبکه یک سیما از شنبه ۲۴ مرداد، ساعت ۲۲، با ترکیبی متفاوت از سه سریال در سه فضای طنز، حماسی و تاریخی، چهره تازهای به کنداکتور شبانه خود میدهد؛ ترکیبی که از یک سو با سریال طنز «اسباب زحمت» به کارگردانی سعید آقاخانی همراه است، از سوی دیگر فصل دوم «سرو سپید سرخ» را به آنتن میآورد و در پایان هفته نیز با «کارآگاه علوی ۳» به سراغ یکی از برندهای خاطرهانگیز تلویزیون میرود.
-
به مناسب سالروز زریاب خویی
دانشمندی که تقیزاده را شگفتزده کرد
ادبیاتشادروان عباس زریاب خویی بیگمان یکی از نامورترین و برجستهترین استادان تاریخ و فرهنگ در ایران معاصر بود. او که سالهای نخستین زندگی خود را در حوزه علمیه قم سپری کرده بود، چنان در فرهنگ مذهبی، فقه، کلام و فلسفه اسلامی به استادی رسیده بود که دانش وسیعش در همان دوران جوانی خیرهکننده بود. پس از دوران قم، او به عنوان کارمندی معمولی در کتابخانه مجلس مشغول به کار شد؛ اما یک اتفاق ساده در همانجا، مسیر زندگی علمی او و شاید بخشی از تاریخنگاری معاصر ایران را تغییر داد.
-
مستندنگاری و اخلاق؛ فراتر از حس و خودآگاهی
سینماچنانچه بخواهیم جایگاه انسان را در میان موجودات جهان بسنجیم، اغلب دچار دو خطای رایج میشویم: یا خود را به دلیل خودآگاهی، برترین مخلوق میشماریم، یا به علت ضعف حسی، دست کم میگیریم.
-
روز خبرنگار یا روز خمودگی!
رسانههفدهم مردادماه در تقویمِ رسمی کشور، به نام «روز خبرنگار» حک شده است؛ روزی که هرساله با آیینهای تجلیل، دستهگلهای نمادین و سخنرانیهای پرشور در ستایشِ «قلم» همراه است. اما گویی این آیینها، بیش از آنکه تجلیل از یک هویتِ زنده و پویا باشد، یادبودی است بر پیکرِ نحیفِ روزنامهنگاریِ تحلیلی. وقتی فضای رسانهای از «تحلیل» تهی میشود، خبرنگار به ناچار به یک «گزارشگرِ رویداد» تقلیل مییابد.
-
تأملی درباره یک سوءبرداشت از کتاب غربزدگی جلال آلاحمد
کتاباین نوشته نه برای دفاع از جلال آلاحمد نوشته شده و نه برای نقد او. هدف آن صرفاً بررسی این پرسش است که آیا عبارتی از کتاب «غربزدگی» میتواند بهدرستی بدین معنا باشد که آلاحمد آرزو میکرده ایران زیر سلطه امپراتوری عثمانی قرار گیرد؟
-
نابینایان و مشارکت اجتماعی؛ ضرورت بازاندیشی در جایگاه فضای مجازی
مدیریت فرهنگی«رشد روزافزون فناوریهای کمکی ویژه افراد با آسیب بینایی در دو دهه اخیر»، «ایجاد امکان تدریجی و رو به گسترش پشتیبانی صفحهخوانها از زبان فارسی از اواسط دهه ۸۰»، «طراحی، توسعه و تنوعبخشی به مبدلهای متن به گفتار با قابلیت پوششدهی زبان فارسی» و البته «افزایش ضریب دسترسی کاربران نابینا به رایانه و اینترنت در ایران» باعث گردیده است که به تدریج و به نحوی فزاینده «فضای مجازی» به یکی از مهمترین ساحتهای زیست نابینایان تبدیل گردد.
-
دلنوشته ابوذر ابراهیمی ترکمان سفیر ایران در بوسنی برای اکبر عبدی
اکبر آقا مُرد از بس که جان ندارد
سینماابوذر ابراهیمیترکمان، سفیر ایران در بوسنی، در سوگ اکبر عبدی دلنوشتهای نوشته است؛ روایتی تلخ و شیرین از بازیگری که سالها مردم را خنداند و حالا رفتنش بهانهای شده برای مرور خاطرات، نقشها و روزهای دور.
-
در یادبود عبدی همه بودند، اما مدیریت نظم غایب بود!؟
سینمادیروز تهران شاهد یکی از باشکوهترین و در عین حال آشفتهترین مراسمهای وداع بود. برای بدرقهی پیکر هنرمند جاویدنام، اکبر عبدی، همه آمده بودند؛ از هنروران بیادعا و بازیگران پیشکسوت تا اسطورههای ورزشی چون علی دایی و علی پروین... حضور بینظیر مردم بار دیگر ثابت کرد که هنرمندان واقعی، سرمایههای تمامنشدنی این سرزمیناند. اما در لایههای زیرین این شکوه، حقیقتی تلخ خودنمایی میکرد: فقدان مطلق نظم و مدیریت.
-
سقوط آزاد صدا و سیما
تلویزیونبه یغما و حراجرفتن آبروی صداوسیما از روزی آغاز شد که جامعه دیگر آن را رسانهی خود ندانست. از روزی که شأن رسانهی ملی به سمپاتِ گروهکی تنزل یافت که امتحان خود را به نظام و مردم پس دادند. از روزی اغاز شد که با نشنیدن و بازتاب ندادن صداهای اقشار مختلف ناخواسته یا خواسته شبکه های معاند خارجی را پربیننده کرد. بحران امروز حاصل کاشت بادی است که سالها پیش اغاز و امروز طوفانی بهپا کرده همه دوستداران ایران را آشفته ورنجور کرده است. کاهش بیننده و ریزش مخاطب فقط بخش کوچکی از اصل ماجراست. مسئلهی اصلی افول مرجعیّت رسانهای سازمانی است که قرار بود صدای همهی ایرانیان باشد.
-
به یاد اکبر عبدی
«مردمی بودن» هنر خریدنی نیست!
سینمااکبر عبدی برای همهی ما فراتر از یک بازیگر ساده بود؛ او بخشی از خاطرات شیرین و شناسنامهی خندههای چند نسل از مردم ایران بود. خبر مرگ اکبر عبدی واقعاً ته دل آدم را خالی میکند و آدم را میبرد به این فکر که چقدر جای این آدمهای بزرگ خالی است و چقدر زود دیر میشود.
-
دوباره بلند شو، مرد/ برای چشمهای گریان عادل فردوسیپور
تلویزیونچشمهای گریان عادل فردوسیپور، بیش از آنکه نشانه ضعف باشد، نشانه قدرت بود. قدرت انسانی که سالها ایستاد و برای بسیاری، خود معنای ایستادگی شد.
-
درباره «روباه و ماه صورتی»
رؤیاهایت را جدی بگیر
سینمامستندسازی با استفاده از تصاویر دوربینهای خانگی یا تلفنهای همراه، پدیدهای نوظهور نیست. مرتضی پایهشناس یک دهه پیش در فیلم تحسینشده «فیلم ناتمامی برای دخترم سمیه» از فیلمهای خانگی برای روایت زندگی پرفرازونشیب یکی از اعضای سازمان مجاهدین خلق استفاده کرد. این شیوه، بهعنوان تمهیدی برای نزدیک شدن به شخصیت، نمایش بیواسطه احساسات و زندگی او، بدون کمترین دخالت فیلمساز و در راستای نزدیک شدن به مفهوم واقعی سینمای مستند، در فیلمی با مضمونی سیاسی بسیار مورد توجه قرار گرفت.
-
شهرک؛ شلیک به خود
سینما«شهرک» به کارگردانی علیرضا مهران و نویسندگی علی اصغری، از تازهترین نمایشهایی است که از ۲۴ تیر اجرای خود را در تماشاخانه ایرانشهر آغاز کرده است. در این نمایش مهلقا باقری، محمدعلی محمدی، دریا وهاب، ساقی حاجیپور و محمدرضا هلالزاده به ایفای نقش میپردازند.
-
هشدار برای سینمای ایران؛ طوفانی در راه است
سینماانتخاب رسایی و ثابتی به عنوان نایبان اول و دوم کمیسیون فرهنگی مجلس، زنگ خطری جدی برای جامعه هنری و به ویژه اهالی سینماست. با تکیه بر سابقه فکری و عملی این چهرهها، باید خود را برای روزهای پرتنش و سرشار از تصمیمات سهمگین برای هنر-صنعت فیلم و سینمای ایران آماده کنیم. رویکردی که می توان از آن انتظار داشت، نه تسهیلگری، و نه تنظیمگری مشارکتی که تشدید محدودیتها و قفلهای کور بر پیکره این صنعت خواهد بود.
-
مسئله صداوسیما، پاسخگویی است
تلویزیونیکی از بنیادیترین دستاوردهای حکمرانی مدرن، پیوند میان منابع عمومی و پاسخگویی عمومی است. دولتها از آنجا که از مالیات و منابع شهروندان استفاده میکنند، ناگزیرند درباره تصمیمها، عملکرد و نتایج سیاستهای خود توضیح دهند.
-
سینما و تلویزیون و پارادوکس حکمرانی
سینماامروز دیگر نمیتوان از نسبت میان دین و جامعه سخن گفت، اما قدرت بلامنازع «تصویر» را نادیده گرفت. در حالی که سینما با شتابی خیرهکننده مرزهای روایت و فرم را درمینوردد، تعارض آن با احکام شرعی سنتی به یکی از چالشهای بنیادین حکمرانی مذهبی بدل شده است. چنانکه بسیاری از حکمرانان سینمایی یا فیلمسازانی که مایلاند با احکام شرعی همراه باشند، بلاتکلیفاند! و تلویزیون ایران که میتواند آغازگر این تحولات فقهی باشد، با ترس و لرز همان شیوه سنتی را پیش گرفته است!
-
از سخنرانی در دانشگاه فردوسی تا صدای خوشی که فقط در جلسات ادبی رها میشد/ یادِ یار
ادبیاتآسیدعلیآقا اوائل -پس از پیروزی انقلاب- به نسبت سالهای بعد، بیشتر به مشهد میآمد. در سال ۱۳۵۸ یک سخنرانی در تالار دانشکده پزشکی دانشگاه فردوسی ایراد کردند. آن زمان گرچه دانشآموز سالهای آخر دبیرستان بودم مرتب در حوالی خیابان دانشگاه مشهد و اطراف دانشکدههای پزشکی و علوم و دانشکده ادبیات و علوم انسانی که نزدیک آنجا بود، رفتوآمد میکردم.
-
از سخنرانیهای مسجد امام حسن تا راهپیماییهای مشهد/ یادِ یار
مدیریت فرهنگیدر انتهای بازار سرشور مشهد و در حاشیه خیابان دانش، مسجد کوچکی قرار دارد به نام مسجد امام حسن مجتبی(ع). ابتدای بازار سرشور در خیابان خسروی است -روبهرو: بازار فرشفروشها- و انتهای بازار به خیابان دانش میرسد. در سالهای ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۳، به تفاریق، رهبر شهید آیتالله سیدعلی خامنهای در این مسجد سلسله جلساتی در تفسیر قرآن و نهجالبلاغه برگزار میکردند.
-
تئاتر مستقل؛ آخرین سنگرِ سرسختی
تئاتردر روزگاری که تقریبا هیچچیز ارزان نیست؛ از اجاره سالن گرفته تا ساخت دکور، چاپ پوستر، تبلیغات و حتی رفتوآمد گروههای نمایشی، اینکه هنوز عدهای تصمیم میگیرند نمایشی را روی صحنه ببرند، بیشتر شبیه یک تصمیم عاشقانه است تا یک فعالیت اقتصادی و حرفهای. بهخصوص اگر پای تئاتر مستقل در میان باشد؛ تئاتری که نه بودجه دولتی دارد، نه سفارش سازمانی میگیرد، نه اسپانسرهای بزرگ پشت آن ایستادهاند و نه تضمینی برای بازگشت سرمایهاش وجود دارد.
-
پرویز خرسند؛ نویسندهای که با قلمش زندگی کرد
رسانهچهل روز از درگذشت پرویز خرسند، نویسنده، روزنامهنگار و پژوهشگر برجسته معاصر میگذرد؛ چهرهای که نام او بیش از هر چیز با قلمی پرتوان، نثری شورانگیز و سالها همراهی با جریان روشنفکری دینی ایران گره خورده است.
-
نگاهی به اثر عدنان مصلایی، هنرمند ایرانی در بیینال مال گالریز لندن
ریشههایی که هنوز رؤیای بهار را در سر دارند
تجسمیگاهی یک تابلو، تنها یک اثر هنری نیست؛ سندی است از حافظهی یک ملت. روایتی است که با رنگ آغاز میشود و به تاریخ، فلسفه و هویت ختم میشود. اثر هنرمند ایرانی که در بیینال با ریشههایم در مال گالریز لندن به نمایش درآمده، از همین جنس است؛ اثری که پیش از آنکه چشم را مخاطب قرار دهد، ذهن را به تأمل وا میدارد.
-
تابآوری ملی بدون سینما ممکن نیست
سینماشاید در این روزها و شرایط حاکم بر کشور، بهواسطه جنگ و بحرانهای پیشآمده، سخن گفتن از سینما و دغدغهمندی نسبت به این مقوله مهم فرهنگی و زیربنایی، کاری بسیار دشوار باشد و اساساً این سؤال مهم در ذهن بسیاری ایجاد شود که با توجه به شرایط بهشدت نامناسب معیشتی مردم، تحریم، تورم، بیکاری و گرفتاریهای عدیده دولت در تأمین مایحتاج اولیه مردم، سینما در اولویت چندم باید قرار گیرد و ضرورت توجه به آن در این برهه زمانی چیست؟
-
خواهش میکنم این فیلم را با دقت ببینید!
تلویزیونظاهراً فردی با خشونت و عصبانیت در حال تهدید کردن است، هرچند کلماتش مفهوم نیست؛ اما متوجه میشویم که در توصیف رهبر شهید، آیتالله خامنهای، و تهدید آنانی است که او را به شهادت رساندهاند.
-
-
نبرد برای آینده کودکان جهان
سینماهمزمان با برگزاری پانزدهمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم ۱۰۰، بخش بینالملل این جشنواره با عنوان «نبرد برای کودکان جهان» به آسیبهای ناشی از جنگ و تأثیرات ویرانگر آن بر آینده کودکان پرداخته است.
-
شهیدیفرد؛ میان وقارِ و محدودیتِ میدانِ
تلویزیوندر سپهرِ رسانهایِ ایران، محمدرضا شهیدیفرد نامی است که با مفهوم «مجریِ مؤلف» پیوند خورده است. او نه تنها یک مجری، بلکه یک برنامهساز است که توانسته با اتکا به تکنیکهای دقیق کلامی و مدیریت لحظه، امضای شخصیِ خود را در ذهن مخاطب حک کند. با این حال، تحلیلِ کارنامهی او در برنامههایی نظیر «پارک ملت» و «من ایرانم»، فراتر از ستایشِ توانمندیهای فردی، ما را با چالشهای ساختاریِ تلویزیون روبرو میکند که در بررسیِ یک اجرای تراز، نباید نادیده گرفته شود.
-
روایتی از رنج یک رود و حافظه یک شهر
سینمادر سالهایی که بسیاری از تولیدات مستند زیر فشار محدودیتهای مالی و زمانی به سمت راهحلهای سادهتر سوق پیدا میکنند، هنوز فیلمسازانی هستند که راه دشوار را انتخاب میکنند. زهرا نیازی از همین دسته است.
-
یک تصور رایج درباره دستمزد بازیگران
آیا همه بازیگران دستمزد نجومی میگیرند؟
سینمادر سالهای اخیر، موضوع دستمزد بازیگران همواره یکی از بحثبرانگیزترین موضوعات در فضای رسانهای و افکار عمومی بوده است؛ موضوعی که اغلب با شایعات، ارقام غیررسمی و برداشتهای اغراقآمیز همراه میشود و در نهایت به شکلگیری یک تصور رایج اما نادرست منجر شده است: اینکه همه بازیگران سینما و تلویزیون دستمزدهای نجومی و میلیاردی دریافت میکنند.
-
نگاهی به نمایش «اژدهاک» به کارگردانی آرش اشاداد
تقدیر محصور
تئاتراهمیت ساختار یک اثر میتواند بنابر لازمههای متفاوت دچار تغییراتی شود که دیدگاهی نو را رقم بزند. حال با در نظر داشتن این مولفه در هر اثر چه در محتوا و چه فرم خلقی از سوی نویسنده یا کارگردان رخ میدهد که عنوانهایی چون پیرنگ و خردهپیرنگ، صحنه، لباس و نور از این تصمیم مستثنی نیستند. لذا باید اشاره داشت عبور از دادههای کلاسیک و رسیدن به انسجامی متفاوت از مهمترین اتفاقهاییست که قادر خواهد بود یک اثر را به دور از تکرارهای معمول رهایی بدهد.
-
به بهانه مجموعه قصههای هومن و جناب خان
چگونه جنابخان به صدای جامعه تبدیل شد؟/ عروسک خنده و خرد
تلویزیونآغاز پخش مجموعه «قصههای هومن و جنابخان» بار دیگر نام یکی از محبوبترین شخصیتهای عروسکی سالهای اخیر را بر سر زبانها انداخت. شخصیتی که اگرچه در ظاهر یک عروسک است، اما در عمل نقشی فراتر از یک کاراکتر سرگرمکننده ایفا میکند