به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، یک سال گذشته بیش از همیشه به اقتصاد و بازار ایران سخت گذشته است؛ پشت سر گذاشتن دو جنگ، و باقی روزها در شرایط نه جنگ و نه صلح همراه با اعمال تحریمهای شدیدتر، محاصره دریایی و آسیب به بسیاری از زیرساختهای کلیدی اقتصاد همچون پتروشیمیها، موجب شده که شرکتهای تولیدی در آزمون بزرگ مدیریت بحران قرار بگیرند.
در این بین، تابآوری تولید، امنیت زنجیره تأمین، پایداری بازار و تأمین کالاهای اساسی را در کانون توجه قرار داده و عملکرد بنگاههای بزرگ صنعتی و تولیدی زیر ذرهبین برده است زیرا میتواند تصویری روشن از ظرفیت اقتصاد کشور برای عبور از بحرانها و حرکت به سمت رشد پایدار و توسعه ملی ارائه دهد.
«محمدمهدی اختری»، مدیرعامل شرکت زرینذرت شاهرود از شرکتهای تابعه شرکت سرمایهگذاری توسعه ملی، با حضور در کافه خبر خبرآنلاین این روزها را روایت میکند، که با وجود ضربه به زیرساختهای کشور، تولید همچنان ادامه دارد.
مشروح این گفتوگو را در ادامه بخوانید.
*در روزهایی که اقتصاد ایران همچنان با پیامدهای بحرانها و تحولات منطقهای روبهروست و موضوعاتی مانند بازسازی اقتصادی، تابآوری تولید آینده سرمایهگذاری مطرح است، مهمترین درسی که اقتصاد ایران باید از تجربه بحرانها و جنگهای اخیر بگیرد، چیست؟
درسی که صنایع مختلف و تولیدکنندگان از جنگ گرفتند، مربوط به تأمین مواد اولیه است. بخشهای مختلفی از صنعت به دلیل دیررسیدن مواد اولیه و هزینه گزاف تأمین، دچار مشکل شدند.
راه حل اصلی تقویت شرکتهای دانشبنیان و بومیسازی است که مواد اولیه تا حد امکان و با مقدار حداکثری از داخل تأمین شوند تا تولیدکنندگان دچار مشکل نشوند. ما هم در شرکت «زرین ذرت» از این قضیه مستثنا نبودیم. شرکت پس از جنگ ۱۲ روزه مواد اولیه خود را برای ۶ ماه ابتدایی دوره جنگ تأمین کرد و با این شرایط توانستیم از بحران گذر کنیم.
بنابراین مهمترین درس و تجربه از جنگ، ضرورت تقویت شرکتهای دانشبنیان و حمایت دولت از این شرکتها در جهت تولید مواد اولیه برای مصارف شرکتهای تولیدی بوده است. توان داخلی، بسیار اهمیت دارد.
*مهمترین بحران شرکت شما در یک سال اخیر و روزهای جنگ چه بود؟
شرکت «زرین ذرت» سال ۱۳۸۸ تأسیس و خط تولید ما از سال ۱۳۹۱ راهاندازی شد. مواد اولیه شرکت ذرت از نوع دندانه اسبی است. این کارخانه تقریباً با ظرفیت روزانه ۱۵۰ تن به منظور استحصال نشاسته گلوکز و مواد اولیه خوراک دام، احداث شد. بحرانی که در این دوره داشتیم مثل سایرشرکتها در صنعت نبود، بلکه تأمین مواد اولیه بود. بخش بسیار زیادی از ذرت در کشور با توجه به سیاستهای دولت از کشورهای روسیه، اوکراین و آمریکای جنوبی تأمین میشد اما اتفاقات اخیر باعث شد بخشی که از آمریکای جنوبی به کشور وارد میشد، حذف و بیشتر محصولات ما از روسیه و اوکراین تأمین شود.
*ممانعت پیش آمد یا امکان واردات وجود نداشت؟
با توجه به محاصره دریایی، امکان واردات نداشتیم. اما با دانش فنی نیروهای متخصص درون شرکت بحران پیشبینی شد. خریدهایی که قبل از بحران انجام دادیم، سبب شد تا بتوانیم از بحران عبور کنیم و مشکلی برای شرکت پیش نیاید. کارخانه در دوره جنگ و پساجنگ حتی یک روز هم تعطیل نشد و با حداکثر ظرفیت کار را ادامه دادیم.
*شما چطور امنیت صنعت را حفظ کردید و قرار است پس از این امنیت غذایی حوزه کاریتان چطور حفظ شود؟
با توجه به شرایطی که به وجود آمد، در پی تکمیل زنجیره تولید هستیم تا بتوانیم ذرتی که عمده ماده اولیه مصرفی ما در خط تولید است از طریق کشاورزهای داخلی تأمین کنیم.
*این ظرفیت داخلی وجود دارد؟
ظرفیت داخلی وجود دارد، اما باید حمایت شود. میخواهیم مواد اولیه مورد نیاز شرکت را از طریق قراردادهایی که با کشاورزها میبندیم، تأمین کنیم. قسمت دیگر لوازم یدکی است. ما وابستگیهایی به واردات از کشورهای خارجی برای تأمین بخشی از قطعات داریم. اما با ایرانیسازیدستگاهها، تا حد زیادی جلوی این قضیه را گرفتیم و در آینده هم بیشتر روی این قضیه تمرکز خواهیم کرد. میخواهیم دستگاه و تجهیزات هم حتماً از داخل تأمین شود. مشکل اصلی در صنعت واقعاً تامین مواد اولیه است. با این حال با تدابیر اندیشیدهشده، تاکنون توانستیم به خوبی بحرانها را رد کنیم.
*در زیرساخت؛ یعنی سیستمها و تأسیسات مشکلی ندارید؟
غیر از موضوع بحرانها ما در زیرساخت چالشهایی داریم. خط تولید کارخانه «زرین ذرت» بر پای آب با مقدار بسیار زیاد است. روزانه حدود ۷۰۰متر مکعب مصرف آب داریم. همانطور که میدانید در کشور روز به روز با کاهش بیشتر سطح آبهای زیرزمینی مواجه هستیم، که یکی از معضلات ماست. البته در حال پیگیریهایی هستیم تا بتوانیم آب خارجشده از خط را مجدد به چرخه تولید برگردانیم.
چالش دیگر برق است. با توجه به کسری برق در کشور و سوقدادن شرکتها در جهت کاهش مصرف، به دنبال تأمین برق از طریق ژنراتورها و انرژی خورشیدی هستیم که بتوانیم این قضیه را هم حل کنیم.
*در جنگ ۴۰ روزه آسیب به پتروشیمیها و صنایعی مثل فولاد دامنگیر صنعت و اقتصاد کشور شده است. آیا این آسیبها خللی در روند تولید شما ایجاد کرد؟
در این دوره کارخانه «زرین ذرت» حتی یک روز متوقف نشد و با حداکثر ظرفیت در سه شیفت ۸ ساعته و مجموعاً ۲۴ ساعت تولید را ادامه دادیم.
*یعنی اصلاً تعطیلی نداشتید؟
خیر تعطیلی و حتی کاهش ظرفیت هم نداشتیم که دلیلش کمیتههایی بوده که درشرایط بحرانی تشکیل دادیم چون از پیش احتمال دادیم چنین شرایطی پیش میآید. این کمیتهها تقریباً مصرف ۶ ماه شرکت رابرنامهریزی کردند. ما تا ۶ ماه مواد اولیه مورد نیازمان که عمدهاش «ذرت» و سایر موارد که به پتروشیمیها وابسته بودند، را تأمین کردیم.
*در خصوص برخی بستهبندیها که به پتروشیمی وابستهاست، چطور عمل کردید؟
ما از قبل موارد بستهبندی مثل گالنها، پلاستیکهای گالنها، لیبلها و بستههای کمربندی و مواردی که مواد اولیهشان به پتروشیمیها وابسته است را سفارش داده بودیم و توانستیم از این دوره گذر کنیم. اما درحال حاضر نوسان قیمت وجود دارد. اجناس را با قیمتهای حداقل ۱۰۰درصد و ۱۵۰درصد بالاتر از شروع جنگ، خریداری میکنیم. اکنون این مشکل وجود دارد، ولی در ابتدای جنگ مواد اولیه به طور کامل تأمین شده بود.
*موضوعی که بسیار در جامعه به آن پرداخته میشود این است که واقعاً تابآوری اقتصادی ایران چقدر مقدار است؟ تحلیل شما دراینباره چیست؟
بسیاری از صنایع کشور به دستگاهها، تجهیزات، مواد اولیه و فناوری که از خارج از کشور به داخل کشور انتقال داده میشود، وابسته هستند. زمانی که این زنجیره شکسته شود، بسیاری از صنایع دچار مشکل میشود و آسیب میبینند؛ در نهایت برای اقتصاد مشکل پیش میآید. هرچه این زنجیره کاملتر باشد، پیامدش کاهش میزان تولید و پایین آمدن عرضه در بازار و افزایش تقاضا است که سرانجام به افزایش قیمت میانجامد؛ یعنی تأثیر مستقیم روی اقتصاد کشور دارد. در مجموع به نظر من بومیسازی مواد اولیه و حمایت از شرکتهای دانشبنیان، راهحل نهایی است.
*چندی پیش توافقی اولیه بین ایران و آمریکا امضا شد. فکر میکنید تداوم این دوران و احتمالا ثباتی که ایجاد خواهد شد چقدر بر اقتصاد و تولید کشورتأثیرگذار خواهد بود؟
یکی از نقاط قوت برای بسیاری از شرکتها، از جمله شرکت ما رفتن به سمت داخلی کردن است. شاید پیش از این وضع هیچگاه با چنین مشکلی مواجه نشده بودیم اما شرایط جنگی ما را مجبور کرد تهیه برخی اقلام، موارد یا سیستمهایمان را داخلی کنیم و نتایج مثبتی هم گرفتیم. مثلا عادت داشتیم از فلان کشور موارد مورد نیاز را تأمین کنیم، اما این عادت را کنار گذاشتیم و از شرکت دانشبنیان داخلی کمک گرفتیم و واقعاً هم مفید بود. بدنه شرکت «زرینذرت» از متخصصان جوان در رنج سنی ۴۰ تا ۴۵ سال و دهه شصتی تشکیل شده و شرکت در حال توسعه است. ما زمینی حدود چهار هکتار خریداری و به ۲.۵ هکتار فعلی شرکت اضافه کردیم.
به دنبال توسعه، تنوع محصولات و کسب سهم بیشتر بین رقبا در بازار هستیم. شرایط پساجنگ رسیدن به اهداف را برای ما خیلی تسهیل میکند و راحتتر و با سرعت بالاتر به اهداف خود میرسیم.
در صورت رسیدن به توافق سرعت توسعه خیلی بالاتر میرود، این یک واقعیت است. با سرعت بسیار بیشتر به سمت اهدافمان حرکت میکنیم. هرچند ما کارمان را برای همین شرایط هم آغاز کردهایم. ما یاد گرفتهایم همواره رو به جلو حرکت کنیم؛یعنی تحت هر شرایطی، چه جنگی، چه پساجنگ، رشد کنیم. با سرعت حرکت خواهیم کرد. در حال حاضر هشت محصول در شرکت تولید میکنیم و تا ۲ الی ۳ سال آینده این عدد به حدود ۱۰ محصول خواهد رسید. ۱۶۰ نیرو در شرکت داریم و حدوداً بین ۸۰ تا ۱۰۰ نفر دیگر هم تا سه سال آینده به تعداد نیروهایمان افزوده خواهد شد. با حداکثر سرعت حرکت میکنیم، چون زمان برای ما بسیار باارزش است.
برنامه ما در افق ۱۴۰۵ توسعه شرکت، تنوع محصولات جدید و افزایش سهم در بازار است. ما به دنبال این موارد هستیم جایگاه فعلی شرکت ارتقا یابد.
*اگر نکتهای باقی مانده، بفرمایید.
عرضه اولیه شرکت «زرین ذرت شاهرود»، از ۳۰ خرداد سال ۱۴۰۵ در بازار فرابورس و با قیمت اولیه ۱۳۲۵ تومان و کشف قیمت ۱۷۷۲ تومان آغاز شد. تعداد کل سهام شرکت دو میلیارد و سیصد و ده میلیون سهم است که در تاریخ ۳۰ خرداد، ۹ درصد این سهام عرضه شد و تا حدود ۲۵ درصد در یک دوره پنج تا شش ماهه عرضه خواهد شد. از ۳۰ خرداد تاکنون حدود ۳۰ درصد قیمت هر سهم در بازار فرابورس افزایش یافته است و با جرأت میتوانم بگویم یکی از ارزندهترین سهامهای موجود در بازار، شرکت «زرین ذرت» با نماد ذرت است.
23
نظر شما