برای این عکس، شعر بنویسید/ عکس ارسالی خوانندگان

جوانی چنین گفت روزی به پیری ‏که چون است با پیریت زندگانی بگفت، اندرین‌نامه حرفی‌است‌مبهم که معنیش جز وقتِ پیری ندانی تو، ‏به کز توانائی خویش گوئی چه می‌پرسی از دوره‌ی ناتوانی جوانی نکودار کاین مرغِ زیبا نمانَد در این خانه‌ی استخوانی متاعی که من رایگان دادم ازکف تو گر می‌توانی، مده رایگانی هر آن سرگرانی که من کردم اوّل جهان کرد از آن بیشتر، سرگرانی ‏چو سرمایه‌ام سوخت، ازکار ماندم که بازی است، بی‌مایه بازارگانی ‏ از آن بُرد گنج مرا، ‏دزد گیتی که در خواب بودم گه پاسبانی