به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در معرفی کتاب نشر روزنه نوشته است: «ما اغلب دموکراسی را با رأیگیری و حاکمیت اکثریت میشناسیم. اما تجربه تاریخی نشان میدهد که صرف برگزاری انتخابات جوامع را از فوائد مردمسالاری بهرهمند نمیکند. این تجربه موجب ارائه انبوهی از نظرات در مورد معنای عمیق مردمسالاری طی یک قرن اخیر شده است.
در کتاب اولویت دموکراسی جک نایت و جیمز جانسون با مرور و تحلیل این ادبیات و اتخاذ رویکردی پراگماتیستی در پی آناند که نشان دهند جوامع تحت چه شرائطی از فوائد دموکراسی بهرهمند میشوند. یکی از این شروط آن است که برنده قصد حذف بازنده را نداشته باشد. مترجمان کتاب «اولویت دموکراسی؛ پیامدهای سیاسی پراگماتیسم» علیرضا بهشتی و دکتر رحمن قهرمانپور هستند. از ایده های محوری این کتاب، پرداختن به معنای واقعی دموکراسی و شرط بقای آن است. روایتی که برای فهم وضعیت امروز ما اهمیت اساسی دارد.»
چرا دموکراسی بهترین راه برای تصمیمگیری در مورد چگونگی تصمیمگیری است؟
این کتاب در سایت آمازون نیز معرفی شده است. در سایت آمازون آمده است: «پراگماتیسم و پیامدهای آن از مسائل محوری در سیاست امروز آمریکا هستند، با این حال محققان به ندرت به طور مفصل رابطه بین پراگماتیسم و سیاست را بررسی میکنند. در کتاب «اولویت دموکراسی»، جک نایت و جیمز جانسون به طور سیستماتیک این موضوع را بررسی میکنند و استدلال محکمی برای اتخاذ رویکردی عملگرایانه به سیاست دموکراتیک - و اولویت دادن به دموکراسی در فرآیند انتخاب و اصلاح نهادهای سیاسی - ارائه میدهند.
ارزش اصلی دموکراسی چیست؟ چه زمانی باید به صورت دموکراتیک تصمیم بگیریم و چه زمانی باید به بازارها تکیه کنیم؟ و چه زمانی باید تصمیمات مقامات غیرمنتخب، مانند قضات یا بوروکراتها را بپذیریم؟ نایت و جانسون بررسی میکنند که چگونه تعهد به عملگرایی باید بر پاسخهای ما به چنین سوالات مهمی تأثیر بگذارد. آن ها نتیجه میگیرند که دموکراسی راه خوبی برای تعیین چگونگی اتخاذ این نوع تصمیمات است - حتی اگر آنچه فرآیند دموکراتیک تعیین میکند این باشد که همه تصمیمات نباید به صورت دموکراتیک گرفته شوند. بنابراین، به عنوان مثال، کنگره منتخب دموکراتیک ایالات متحده ممکن است با قرار دادن سیاست پولی تحت کنترل فدرال رزرو، به طور مشروع آن را از تصمیمگیری دموکراتیک حذف کند.
نایت و جانسون استدلال میکنند که عملگرایی، توجیهی اصیل و قانعکننده از دموکراسی، بر اساس سهم منحصر به فردی که نهادهای دموکراتیک میتوانند در فرآیندهای انتخاب نهادی داشته باشند، ارائه میدهد. این تمرکز، نقش مهمی را که دموکراسی ایفا میکند، نه در دستیابی به اجماع یا اشتراک، بلکه در پرداختن به مناقشات، برجسته میکند. در واقع، نایت و جانسون معتقدند که سیاست دموکراتیک شاید بهتر باشد کمتر به عنوان راهی برای رسیدن به اجماع یا توافق، بلکه به عنوان راهی برای ساختاردهی به شرایط اختلاف نظر مداوم دیده شود.»
در سایت فیل آرشیو نیز شین جی رالستون، از دانشگاه اوتاوا، به نقد کتاب جیمز جانسون و جک نایت با عنوان اولویت دموکراسی: پیامدهای سیاسی عملگرایی پرداخته است. او می نویسد: «اگرچه رسالههای بلندپروازانه در فلسفه سیاسی نسبتاً رایج هستند، اما آنهایی که نویسنده در آنها به اهداف پروژه عمل میکند - برای مثال، «نظریهای در باب عدالت» اثر جان رالز، «توسعه به مثابه آزادی» اثر آمارتیا سن و «عموم و مسائل آن» اثر جان دیویی - همگی بسیار نادر هستند.
کتاب جدید جانسون و نایت در مورد سیاست دموکراتیک و طراحی نهادی نویدبخش چیزهای زیادی است، اما سوال این است که آیا در نهایت، به آن دست مییابد یا خیر. استدلال اصلی کتاب این است که دموکراسی در انتخاب و نظارت بر نهادهای سیاسی بسیار مؤثر، برتر از سایر سازوکارهای حکمرانی است یا باید بر آنها اولویت داشته باشد.»
۲۱۶۲۱۶
نظر شما