به گزارش خبرآنلاین او در سرمقاله روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: او میگفت:«من خود میگویم هیچوقت سیاستباز نبودهام و از سیاستبازی متنفر بودهام. من به ایفای وظیفه سیاسی همیشه معتقد بودهام و حال هم هستم. ایفای وظیفه سیاسی غیر از سیاستبازی است. سیاستبازی یعنی خودپرستی، یعنی مقامپرستی، یعنی سودپرستی، یعنی فدا کردن مصالح جامعه در راه مسائل شخصی، یعنی دروغزنی، یعنی دروغگوئی و امثال اینها. اینها همه ضداخلاق اسلامی است که همواره یک مسلمان از آن بیزار است. ایفای نقش سیاسی یعنی به اندازه توانائی و در حدود شرایط وظیفه و سهم خود را در بهتر اداره کردن جامعه انجام دادن. ما به این میگوئیم سیاست و عمل سیاسی این وظیفه است و همیشه به آن معتقد بودم و خواهم بود».
در ایام بسیار سخت و تلخ تهاجم همهجانبه به بهشتی که تبلیغات مسموم منافقین از یکطرف، تهمتهای سیاستبازان مدعی خط انقلاب از طرف دیگر و جماعت غافلان و جاهلان زودباور از جبهه سوم او را به اوج مظلومیت کشانده بود پیشنهاد کردم از امام بخواهد جملهای در تأییدش بگوید تا خط بطلانی شود بر این تهاجمات و تبلیغات متکی بر بازیهای سیاسی. بهشتی با اعتماد به نفس عجیبی در جواب من گفت: «ما نباید امام را برای خودمان هزینه کنیم. عمل خود ما باید معرف ما به مردم باشد».
این، یعنی با تمام وجود وارد سیاست شدن و در همان حال از سیاستبازی پرهیز کردن. آیتالله بهشتی توانست با عملکرد کاملاً بیابهام خود آنچه درباره ورود به سیاست ولی پرهیز از بازیهای سیاسی میگفت را به روشنی تفسیر کند، برخلاف آنچه امروز در عرصه سیاست شاهد هستیم.امروز در سطح جهانی، سیاست جای خود را به سیاستبازی داده و متأسفانه ایران هم به همین بیماری خطرناک مبتلا شده است.
17302
نظر شما