به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین باران ستوده در عصرایران نوشت: انتقاد مدیر و سردبیر مجله فرهنگی «بخارا» از بیتوجهی صاحبان مال و مکنت و اهل تجارت به مقوله فرهنگ و یاری رسانهها که بهتازگی در سخنانی در جمع ناشران در قم ابراز شد، انگیزهای است تا به نوشته زیر فراتر از یک یادآوری تاریخی نگریسته شود زیرا نشان میدهد توسعه در غرب تنها صنعتی نبوده بلکه ۱۴۰ سال قبل یک بانکدار و تاجر وارد کار نشر روزنامه شده و آن را به تیراژ یک میلیونی رسانده و البته سود هم میبرده است.
نه که ندانیم موضوع این گزارش نشریه عامهپسند است، در حالی که بخارا را خواص و نخبگان میخوانند و کاری به مقولات زرد ندارد یا ندانیم نشریات چاپی و کاغذی چون قبل اقبال ندارند و عصر، عصر دیجیتال است و شما همین نوشته را نه روی کاغذ که بر صفحه نمایشگر تلفن همراه یا رایانه شخصی میخوانید؛ اما فراتر از کاغذ یا دیجیتال اهل فرهنگ و تجارت باید به یاری رسانهها بشتابند و نقد و قیاس علی دهباشی از همین روست خاصه آنجا که یادآوری میکند هدف «ارج» از آگهی در نشریات تنها معرفی کالاهای خود نبود بلکه میخواست کمک کند.
روزنامه «لوپِتی ژورنال» چاپ پاریس در ۲۱ نوامبر ۱۸۸۶(۳۰ آبان ۱۲۶۵) توانست عنوان نخستین روزنامه با تیراژ یک میلیونی را در جهان به خود اختصاص دهد. دستیابی به تیراژ میلیونی در اواخر قرن نوزدهم برای یک روزنامه از آن جهت واجد اهمیت است که بسیاری از کشورها فاقد روزنامه بودند یا حکومت روزنامهای با تیراژ اندک، بدون مشی انتقادی و رویکرد ستایشگرانه منتشر میکرد که مبادا از قافله تمدن عقب بماند.
کسب چنین رکوردی در۱۳۹ سال پیش که تعداد باسوادان جامعه نسبت به امروز بسیار محدود بود، قابل تامل به نظر میرسد.
افزایش تیراژ در اوج بحران
روزنامه «لو پِتیت (لوپتی) ژورنال» در حالی به تیراژ میلیونی رسید که فرانسه با بحران بولانژیست (Boulangiste) روبهرو شده بود. بحران بولانژ به دنبال انتصاب «ژرژ ارنست بولانژه» در سال ۱۸۸۶ به وزارت جنگ فرانسه ایجاد شد؛ فردی نظامی با محبوبیت بسیار که توانست سیاستهای ملیگرایانه را تقویت کند اما انتصاب این ژنرال قدرتمند به همان اندازه که امیدوارکننده بود به نگرانیها دامن زد که مبادا دیکتاتوری دیگر شکل بگیرد. اعتراضها درنهایت موجب فرار بولانژه به بلژیک و خودکشی او شد.
در چنین شرایطی مدیران روزنامه تیراژ خود را افزایش دادند در حالی که به تازگی بیستوسه سالگی خود را جشن گرفته بود به همین دلیل بسیاری از رقبا این افزایش تیراژ را اقدامی متهورانه با ریسک بالای شکست ارزیابی کردند.
تاسیس روزنامه
موئیز پولیدور میلو بنیانگذار روزنامه در ۲۷ اوت ۱۸۱۳ [۵ شهریور ۱۱۹۲] در بوردو متولد شد. او بانکدار و کارآفرین مطبوعاتی بود که همزمان با کار تجاری، بخشی از سرمایه خود را برای انتشار روزنامه خرج میکرد. در دورانی که تنها ۲۰ سال داشت اولین روزنامه خود به نام Le Lutin، را در بوردو تأسیس کرد و همزمان با نام مستعار آناگراماتیک برای روزنامهها مقاله مینوشت.
روزنامه لوپتی در اول فوریه ۱۸۶۳ [۱۲ بهمن ۱۲۴۱] در حالی با تیراژ ۸۳ هزارتایی منتشر شد که همان زمان روزنامههای رقیب درنهایت ۵۰ هزار تیراژ داشتند اما این پایان کار نبود. بیستوسه سال بعد تیراژ یک میلیونی و درنهایت پنج سال بعد به تیراژ دو میلیونی رسید. در سال ۱۸۹۹، این روزنامه مدعی شد که ۵ میلیون خواننده دارد.
این روزنامه جمهوریخواه و محافظهکار تا سال ۱۹۴۴ به حیات خود ادامه داد هرچند موئیز پولیدور پنج سال پس از بنیانگذاری روزنامه درگذشت و تیراژ چند میلیونی را به تماشا ننشست.
روزنامهای ارزانقیمت و عامهپسند
در بررسی دلایل موفقیت این روزنامه و دستیابی به تیراژ چند میلیونی میتوان دلایل زیادی را مورد بررسی قرار داد از توجه به مطالبات عامهپسند تا طراحی زیبای صفحه نخست و قیمت ارزان و از همه مهمتر چاپ داستان. درواقع موئیز پولیدور میلائوبا هوشمندی نیازهای جامعه خود را شناسایی و برای آن برنامهریزی کرد. او برای جذب مخاطب عامه تمام قطعههای پازل را با دقت کنار هم قرار داد و برای آن پکیجی طراحی کرد تا خریدار بتواند ضمن خرید روزنامه با یک تیر چند نشان بزند وبه همین دلیل او را