به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، بیشتر خریداران هنگام انتخاب یک خودروی صفر، ذهنشان درگیر پیشپرداخت، اقساط ماهانه و امکانات رفاهی است. در این میان، کمتر کسی به این فکر میکند که همین خودرو چند سال بعد چه ارزشی خواهد داشت (البته در کشورهابی غیر از ایران!).
براساس گزارش topspeed، در حالی که نگاه بلندمدت به هزینه مالکیت، بهویژه در بازار شاسیبلندهای لوکس، میتواند مسیر تصمیمگیری را کاملا تغییر دهد. بعضی مدلها ظرف تنها سه سال بیش از نیمی از ارزش خود را از دست میدهند؛ آن هم در بازاری که گزینههایی وجود دارند که بخش بزرگی از سرمایه اولیه را حفظ میکنند.

اینفینیتی QX۸۰
اینفینیتی QX۸۰ در مرز روانی افت ۵۰ درصدی حرکت میکند و پس از سه سال حدود ۵۱ درصد از ارزش خود را از دست میدهد. با قیمتی نزدیک به ۱۰۰ هزار دلار، این SUV پرچمدار سرمایهگذاری اولیه قابلتوجهی میطلبد، هرچند در مقایسه با برخی رقبا که به راحتی از ۱۵۰ هزار دلار عبور میکنند، ریسک مالی کمتری دارد.

در عوض، QX۸۰ یکی از راحتترین و جادارترین شاسیبلندهای لوکس بازار است و حتی امکان چینش هشتنفره را هم ارائه میدهد؛ مزیتی که در این کلاس چندان رایج نیست. موتور V۶ توئینتوربو و گیربکس ۹ سرعته، به خوبی از پس وزن و ابعاد این خودرو برمیآیند. با این حال، تولید انبوه و سرعت بالای کهنه شدن فناوریها باعث میشود تا بازار دست دوم چندان روی خوشی به آن نشان ندهد و افت ارزش، اجتنابناپذیر باشد.

جگوار I-Pace
جگوار I-Pace با ۵۳ درصد افت ارزش در سه سال، از نظر عددی وضعیت چندان درخشانی ندارد، اما چون قیمت اولیهاش پایینتر از دیگر خودروهای این فهرست است، میزان پولی که مالک از دست میدهد کمتر خواهد بود. مهمترین عامل این کاهش ارزش، رشد پرشتاب فناوری خودروهای برقی است؛ به طوری که مدلهای چند ساله خیلی زود در سایه نسلهای جدید کمرمق به نظر میرسند.

جگوار در طراحی I-Pace بیشتر به سراغ ظاهری اسپرت و پویا رفته و همین رویکرد باعث شده تا فضای بار و سر سرنشینان عقب فدای خطوط بدنه شود. این خودرو بیشتر دل کسانی را میبرد که استایل، شتاب و حس لوکس کابین برایشان اولویت دارد، نه حداکثر کاربری. انتخاب بین زیبایی و کاربرد در اینجا کاملا به سبک زندگی خریدار بستگی دارد.

لندروور رنجروور
رنجروور سالهاست که نماد تجمل در دنیای خودرو بهشمار میرود. تمرکز این خودرو نه بر ظرفیت بالا، بلکه بر نهایت آسایش است؛ کابینی پوشیده از چرم و چوب که حتی صندلیهای عقبش هم حس نشستن در یک سالن تشریفاتی را منتقل میکنند.

اما همین شکوه، پاشنه آشیل آن در بازار دستدوم است. برخی نسخهها قیمتی نزدیک به ۲۰۰ هزار دلار دارند و طبیعی است که افت ۶۸ درصدی ارزش در سه سال، شوکهکننده باشد. نگرانیهای قدیمی درباره دوام سیستمهای الکترونیکی، تعلیق بادی و هزینههای بالای نگهداری، باعث میشود تا بسیاری از خریداران دستدوم با احتیاط به سراغ رنجروور بروند.

مازراتی لوانته
لوانته با ۷۲ درصد افت ارزش (بیش از ۱۱۰ هزار دلار تنها در سه سال)، یکی از سنگینترین ضربهها را به سرمایه مالک وارد میکند. قیمت اولیه بالا، تصویر نهچندان مطمئن برند در بحث دوام و پلتفرمی که سالهاست تغییر اساسی نکرده، همگی دست به دست هم دادهاند تا این SUV ایتالیایی در بازار دستدوم بهسختی نفس بکشد.

سیستم اطلاعات سرگرمی قدیمی و نزدیک بودن به تغییر نسل، نگرانی از افت بیشتر ارزش را تشدید میکند. با این حال، لوانته برای گروه کوچکی از مشتریان که عاشق برند مازراتی هستند و یک SUV اسپرت میخواهند، همچنان جذاب و دوستداشتنی باقی میماند.

استون مارتین DBX
DBX از نظر عملکرد، مرزهای تصور یک شاسیبلند را جابهجا کرده است؛ مانند شتابی که تا چند سال پیش فقط در سوپراسپرتها دیده میشد. اما افت ۷۵ درصدی ارزش در سه سال، روی دیگر این سکه است. خودرویی با قیمت بیش از ۲۵۰ هزار دلار، شانسی برای حفظ ارزش در بازار دستدوم ندارد؛ آن هم وقتی گزینههای لوکس و سریعتری با نصف این مبلغ در دسترس هستند.

از دست دادن حدود ۱۹۳ هزار دلار در سه سال عدد کوچکی نیست، اما برای خریدارانی که DBX را بهعنوان خودروی رویایی خود میبینند، شاید این هزینه بخشی از لذت مالکیت باشد؛ لذتی که با هیچ محاسبه مالی سنجیده نمیشود.
شاسیبلندهای لوکس جذاب، قدرتمند و وسوسهانگیزند، اما واقعیت استهلاک را نمیتوان نادیده گرفت. خرید این خودروها اشتباه نیست؛ اشتباه آنجاست که بدون آگاهی وارد بازی اعداد شوید.
۲۲۷۳۲۲





نظر شما