حبیب الله دهمرده ادامه داد: اساس شکلگیری منطقه سیستان، رودخانه هیرمند بوده است و زندگی مردم این منطقه در همه ابعاد به این رودخانه وابسته است و تاریخ شهادت میدهد که در طول قرنها مردم سیستان در کنار هیرمند با زندگی شرافتمندانه برای بشریت دستاورد کسب کردهاند.
بحران 18 ساله خشکسالی در سیستان
استاندار سابق سیستان و بلوچستان، با بیان اینکه حدود 18 سال است زندگی مردم سیستان به سبب کنترل آب هیرمند از سوی افغانستان با مشکل و مخاطره مواجه شده است، گفت: حدود 17 الی 18 سال است که منطقه سیستان به صورت پیوسته با بحران خشکسالی مواجه است و متاسفانه یک اقدام ریشهای برای حل معضل کم آبی و غلبه بر بحران خشکسالی در این منطقه صورت نگرفته است.
وی تصریح کرد: البته هر انسان منصفی شهادت میدهد که نظام مقدس جمهوری اسلامی طی سالهای اخیر اقدامات فنی و عمرانی و علمی زیادی برای مردم منطقه سیستان انجام داده است اما هنوز برای رفع مشکل کم آبی و تعیین تکلیف آب رودخانه هیرمند، اقدامی جدی به عمل نیامده است.
قرارداد غیرمنطقی سال 1350، تنها سند موجود برای تعیین تکلیف آب رودخانه هیرمند
دهمرده با اشاره به عدم انعقاد قراردادی با افغانستان به منظور تعیین تکلیف آب رودخانه هیرمند، گفت: تنها قراردادی که در رابطه با تعیین تکلیف آب رودخانه هیرمند با طرف افغانستانی منعقد شده به سال 1350 باز می گردد که در پی بروز یک خشکسالی 6 ماهه قراردادی میان دولت وقت کابل و رژیم طاغوت منعقد شد که البته آن قرارداد چندان منطقی نبود و به موجب آن، 820 میلیون متر مکعب آب نصیب ایران میشد.
نماینده مردم زابل در مجلس شورای اسلامی افزود: پس از قرارداد سال 1350، هیچگونه قراردای که متضمن حتی یک متر مکعب آب باشد نه پیرامون رودخانه هیرمند و نه درباره دریاچه هامون میان ایران و افغانستان منعقد نشد.
وی با اشاره به مختل شدن زندگی و معیشت مردم منطقه سیستان به سبب مشکلات مرتبط با تامین حق آبه رودخانه هیرمند، اظهار کرد: اقتصاد و معیشت مردم منطقه سیستان از سالیان دور مبتنی بر کشاورزی و دام پروری بوده است، از اینرو وقتی خشکسالی پیش می آید و یا آب رودخانه هیرمند به ایران سرازیر نمی شود، فقر نیز برای مردم سیستانی ایجاد میگردد.
مهاجرت 25 درصدی مردم سیستان در سه سال اخیر
دهمرده با بیان اینکه در سه سال اخیر حدود 25 درصد مردم سیستان مهاجرت کرده و به حاشیه نشینی در دیگر شهرها روی آوردهاند، گفت: مهاجرت مردم سیستان به شهرهای دیگر که به دلایل مرتبط با کم آبی و مشکلات اقتصادی است، هم برای مناطق مهاجرپذیر مشکلآفرین است و هم برای خود مردم سیستان که بسیار شریف و باعزت هستند، دردسرساز است.
استاندار سابق سیستان و بلوچستان با طرح این سوال از دولت یازدهم که چه طرح و برنامهای برای رفع معضل کم آبی و مشکلات اقتصادی مردم سیستان داشته است؟ بیان داشت: زمینهها و ظرفیتهای اقتصادی برای توسعه و آبادانی منطقه سیستان در ابعاد مختلفی اعم از کشاورزی، دامپروری، گردشگری، تجارت و ترانزیت کالا بسیار مهیا و فراهم است اما باید از دولت محترم سوال کرد که برای ایجاد زیرساخت جهت بالفعل شدن استعدادهای فوق الذکر در منطقه سیستان چه طرح و برنامهای در دستور کار دارند؟
وی ادامه داد: منطقه سیستان بهشت باستان شناسان است، همین شهرسوخته به تنهایی میتواند دنیا را اداره کند، اما متاسفانه با وجود تمام این استعدادها و قابلیتها، هیچگونه زیرساختی برای توسعه گردشگری در منطقه سیستان ایجاد نشده است.
فرصتهایی که به تهدید تبدیل شدند
دهمرده در ادامه با اشاره به مشکلات دریاچه هامون، گفت: دریاچه هامون و بادهای 120 روزه منطقه سیستان در زمانی یک فرصت برای حصول توسعه و رفاه بودند اما امروز به سبب غفلت و عدم برنامه ریزی به تهدید تبدیل شدهاند.
وی تصریح کرد: به سبب خشکسالی، نصیب مردم از بادهای 120 روزهای که در منطقه سیستان میوزد، ریزگردهای عجیب و غریبی است که 100 برابر حدمجاز میباشد و زابل را به آلوده ترین شهر جهان تبدیل کرده است.
ظریف جواب قانع کنندهای نداد
نماینده مردم زابل در مجلس شورای اسلامی با اشاره به طرح سوال از وزیر امور خارجه در بهارستان پیر